ΜΜΕ

Άρθρα

Η ΑΝΑΘΕΩΡΗΣΗ ΤΟΥ ΣΥΝΤΑΓΜΑΤΟΣ

Είναι αναγκαία, υπό ποιούς όρους και προς ποιά κατεύθυνση;

Στο πλαίσιο της εφαρμογής του Συντάγματος του 1975 –το οποίο φέρει, αναμφισβήτητα, την θεσμική και πολιτική «σφραγίδα» του Κωνσταντίνου Καραμανλή- η Ελλάδα βιώνει την μακροβιότερη και σταθερότερη περίοδο δημοκρατικής διακυβέρνησης στην όλη συνταγματική ιστορία της.  Τούτο και μόνον αναδεικνύει αφενός την κανονιστική εμβέλεια του ισχύοντος Συντάγματος και την ανάγκη υπεράσπισης στο μέλλον των θεσμικών χαρακτηριστικών του, με στόχο την περαιτέρω εμπέδωση και θωράκιση της Δημοκρατίας μας.  Και, αφετέρου, την κατεύθυνση, πάνω στην οποία πρέπει να κινούνται οι διαδικασίες αναθεώρησής του, ώστε να μην αλλοιώνεται η θεσμική και πολιτική φυσιογνωμία του. Αλλά, όλως αντιθέτως, να προσαρμόζεται ομαλώς και καταλλήλως στις, μοιραίως, αενάως μεταβαλλόμενες κοινωνικές και οικονομικές συνθήκες, που συνιστούν την υποδομή πάνω στην οποία στηρίζεται –υπό όρους αμφίδρομης επιρροής- το κανονιστικό συνταγματικό εποικοδόμημα.

I.            Οι ως άνω διαπιστώσεις τεκμηριώνουν επαρκώς την αναγκαιότητα περαιτέρω –δοθέντος ότι έχουν προηγηθεί τρία ανάλογα εγχειρήματα- αναθεώρησης του Συντάγματος, επειδή:

Α.  Πρώτον, ορισμένες διατάξεις του αρχικού κειμένου του έχουν εμφανίσει σημεία θεσμικής και πολιτικής «κόπωσης», ύστερα από την σχετικώς μακρά –βεβαίως για τα ελληνικά δεδομένα- εφαρμογή του, λόγω της πρόδηλης μεταβολής των αντίστοιχων κοινωνικών και οικονομικών δεδομένων θέσπισής τους.

hello: 4-12-2014 Η ΑΝΑΘΕΩΡΗΣΗ ΤΟΥ ΣΥΝΤΑΓΜΑΤΟΣ, στο περιοδικό ΕΠΙΚΑΙΡΑ

   

Άρθρα

Η ΚΡΙΣΗ ΤΟΥ ΤΡΑΠΕΖΙΚΟΥ ΣΥΣΤΗΜΑΤΟΣ
Αποτέλεσμα ή αιτία της οικονομικής κρίσης;

(στο περιοδικό «ΕΠΙΚΑΙΡΑ», τ. 261 της 30/10/2014)

 Ουδείς μπορεί ν’ αμφιβάλλει πια ότι βιώνουμε την κορύφωση της παραμορφωτικής στρέβλωσης του κλασικού καπιταλιστικού οικονομικού συστήματος.  Η στρέβλωση αυτή είναι απόρροια και της βασικής επιδίωξης του νεοφιλελευθερισμού να προκαλέσει πλήρη ανάπτυξη των αγορών χρηματοπιστωτικών προϊόντων, ανατρέποντας το προηγούμενο νομοθετικό καθεστώς κρατικού, lato sensu, ελέγχου των αντίστοιχων χρηματοπιστωτικών ιδρυμάτων. Και μάλιστα, κατά προκλητική υποτίμηση της δραματικής εμπειρίας του κραχ του 1929.  Η πορεία ανατροπής του ως άνω νομοθετικού καθεστώτος ελέγχου των χρηματοπιστωτικών ιδρυμάτων ακολούθησε, grosso modo, την εξής διαδρομή:

Ι. Προηγήθηκε η ευθεία επέμβαση στο τραπεζικό σύστημα, όπως τούτο είχε δομηθεί, από πλευράς ελέγχου του, μέσω του νόμου Glass-Steagall.  

Α. Υπενθυμίζεται ότι ο νόμος Glass-Steagall ίσχυσε στις Η.Π.Α. μετά το 1933, με στόχο την προστασία της αμερικανικής οικονομίας από χρηματοπιστωτικές εκρήξεις ανάλογες εκείνης του 1929.  Την προστασία αυτή επιτύγχανε το κατά τ’ ανωτέρω νομοθέτημα μέσ’ από την εμπέδωση της «τραπεζικής πίστης», δια της οδού της διασφάλισης των καταθέσεων ακόμη και σε περίπτωση χρεοκοπίας μιας τράπεζας.  Το νόμο Glass-Steagall συμπλήρωσαν στην συνέχεια επιμέρους κανονισμοί λειτουργίας του τραπεζικού συστήματος οι οποίοι, μεταξύ άλλων, οδήγησαν και στην καθιέρωση της βασικής διάκρισης μεταξύ «εμπορικών τραπεζών» κι «επενδυτικών τραπεζών», με τις πρώτες ν’ αποτελούν την «ατμομηχανή» στην πορεία κατοχύρωσης της «τραπεζικής πίστης».

hello: 30-10-2014 Η ΚΡΙΣΗ ΤΟΥ ΤΡΑΠΕΖΙΚΟΥ ΣΥΣΤΗΜΑΤΟΣ Αποτέλεσμα ή αιτία της οικονομικής κρίσης; ΕΠΙΚΑΙΡΑ 30/10/2014

   

Συνεντεύξεις

ΣΥΝΕΝΤΕΥΞΗ

στην εβδομαδιαία οικονομική & πολιτική εφημερίδα «F&M VOICE»
και στον δημοσιογράφο κ. Πάρι Κουρτζίδη
(Πέμπτη 16/10/2014)

1.    Η Κυβέρνηση, παρ’ ότι προ ημερών έλαβε ψήφο εμπιστοσύνης, δεν κατόρθωσε να «κόψει» τη συζήτηση για τις ενδεχόμενες πρόωρες εκλογές. Καλώς ή κακώς, η κουβέντα αυτή -προεδρικής εκλογής και πρόωρων ή όχι εκλογών- έχει ανοίξει και πλέον δεν πρόκειται να κλείσει, μέχρι να αποδειχθεί αν μπορεί ή όχι να ξεπεράσει τον «κάβο» της προεδρικής εκλογής, με ευθύνη τόσο της συγκυβέρνησης (βλ. προσωπικές δηλώσεις Βενιζέλου, αλλά και του Αντώνη Σαμαρά), όσο και της αντιπολίτευσης.  Μήπως θα ήταν πιο σώφρον να επέσπευδε ο Πρωθυπουργός αυτή την κοινοβουλευτική διαδικασία; 

Χωρίς να παραγνωρίζει κανείς τις ευθύνες του κ. Ε. Βενιζέλου για την παρατεταμένη εκλογολογία –είναι, άλλωστε, γνωστή η κατάσταση που επικρατεί στο ΠΑΣΟΚ και η οποία θυμίζει πραγματικό «διχασμό κομματικής προσωπικότητας»- η αλήθεια είναι μια: Η μακρά προεκλογική περίοδος που διανύουμε οφείλεται, σχεδόν αποκλειστικώς,, στην Αξιωματική Αντιπολίτευση.  Δηλαδή στην εμμονή του ΣΥΡΙΖΑ που θέλει να χρησιμοποιήσει την εκλογή του Προέδρου της Δημοκρατίας για να οδηγήσει την Χώρα σ’ εκλογές.  Πρόκειται για έμμεση πλην σαφή καταστρατήγηση του Συντάγματος, η οποία δεν εξυπηρετεί την ομαλή λειτουργία του πολιτικού μας συστήματος.  Κι επειδή στο σημείο τούτο ο κ. Α. Τσίπρας ακολουθεί, δυστυχώς, τον δρόμο που χάραξε ο κ. Γ. Παπανδρέου το 2009, έχω τονίσει επανειλημμένως ότι ο τελευταίος και η πολιτική του τακτική είναι παράδειγμα προς αποφυγήν και όχι παράδειγμα προς μίμηση.  Κατά τα λοιπά, όπως έχω επίσης επανειλημμένως επισημάνει, τέτοια επίσπευση της διαδικασίας εκλογής Προέδρου της Δημοκρατίας δεν επιτρέπεται κατά το Σύνταγμα.

hello: 16-10-2014 Συνέντευξη στην εβδομαδιαία οικονομική πολιτική εφημ. F & M VOICE και στον δημ/φο κ. Πάρι Κουρτζίδη

   

Άρθρα

Η «ΑΧΙΛΛΕΙΟΣ ΠΤΕΡΝΑ» ΤΟΥ ΦΟΡΟΛΟΓΙΚΟΥ ΜΑΣ ΣΥΣΤΗΜΑΤΟΣ
 (στην εφημερίδα «ΤΟ ΒΗΜΑ» Ανάπτυξη της 12/10/2014)

          Ο φόρος –και, συνακόλουθα, το φορολογικό σύστημα στο οποίο εντάσσεται- μπορεί ν’ ανταποκριθεί στη θεσμική και οικονομική αποστολή του μόνον όταν αφενός είναι αποτελεσματικός, δηλαδή όταν η εισπραξιμότητά του είναι διασφαλισμένη.  Και, αφετέρου και κυρίως, όταν ανταποκρίνεται πλήρως –βεβαίως μεταξύ άλλων συνταγματικών διατάξεων- στον θεμελιώδη κανόνα του άρθρου 4 παρ. 5 του Συντάγματος, κατά τον οποίο: «Οι Έλληνες πολίτες συνεισφέρουν χωρίς διακρίσεις στα δημόσια βάρη, ανάλογα με τις δυνάμεις τους».  Δηλαδή στον κανόνα, ο οποίος εγγυάται και την φορολογική δικαιοσύνη υπό την αναλογική της διάσταση.

I.       Κατά λογική ακολουθία, η ανεπάρκεια –κατ’ επιεική φυσικά έκφραση- του φορολογικού μας συστήματος μπορεί και πρέπει ν’ αναζητηθεί από τη μια πλευρά στην ατέλεια των αντίστοιχων φορολογικών νόμων και στην αέναη αλλαγή τους –υπό όρους μάλιστα πρωτεϊκών μεταβολών και οβιδιακών μεταμορφώσεων- που οδηγούν, μοιραίως, και στην αδυναμία διαμόρφωσης «φορολογικής συνείδησης» από την πλευρά των φορολογουμένων αλλά και στην αδυναμία των φορολογικών αρχών να εμπεδώσουν το νομικό καθεστώς, το οποίο καλούνται να εφαρμόσουν στην πράξη.  Και, από την άλλη πλευρά, σε μια βαριά φορολογία, η οποία δεν ανταποκρίνεται, κατά βάση και κατά κανόνα, στον ως άνω κανόνα της φορολογικής δικαιοσύνης που προορίζεται να προστατεύει πρωτίστως τους οικονομικώς ασθενέστερους φορολογουμένους.

hello: 12-10-2014 H "αχίλλειος πτέρνα" του φορολογικού μας συστήματος ΒΗΜΑ της Κυριακής - Ανάπτυξη.

   

Page 2 of 64

Πληροφορίες Ιστότοπου

Η συγκεκριμένη ιστοσελίδα είναι η μοναδική παρουσία του Προκόπη Παυλόπουλου στο διαδίκτυο. Οποιαδήποτε άλλη παρουσίαση σε blogs, facebook, Flicker κ.τ.λ δεν αντιπροσωπεύει τον Καθηγητή Προκόπη Παυλόπουλο.