ΜΜΕ

Άρθρα

Η ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ ΑΥΤΟΕΠΙΒΕΒΑΙΩΝΕΤΑΙ, ΔΕΝ ΤΡΟΜΟΚΡΑΤΕΙΤΑΙ

 (στο περιοδικό UNFOLLOW, τ. 26, Φεβρουάριος 2014)

Η Δημοκρατία, στο πλαίσιο δόμησης και εξέλιξης της σύγχρονης κοινωνίας, είναι το κορυφαίο αλλά, ταυτοχρόνως, ένα εύθραυστο αγαθό.  Και τούτο διότι αφενός δίχως ουσιαστική δημοκρατική οργάνωση και διακυβέρνηση τα Δικαιώματα του Ανθρώπου «σιγούν». Αυτή δε η «σιγή» οδηγεί, νομοτελειακώς, στο λυκόφως της ίδιας της ανθρώπινης υπόστασης.  Και, αφετέρου, η Δημοκρατία δοκιμάζεται και, επέκεινα, επιβιώνει όταν, κυρίως σε περιόδους βαθειάς οικονομικής και κοινωνικής κρίσης, οι θεσμοί της λειτουργούν προς την κατεύθυνση στήριξης των θεμελιωδών ερεισμάτων της.  Και όχι με τη λογική των «εκπτώσεων» ως προς τη δυναμική των κανονιστικών συντεταγμένων που διαμορφώνουν τις αναντικατάστατες αντηρίδες της.  Κάπως έτσι δεν νοείται Δημοκρατία που «τρομοκρατείται». Όλως αντιθέτως, η Δημοκρατία υπάρχει και λειτουργεί όταν συμπεριφέρεται και δρα ως αντίπαλο δέος της τρομοκρατίας, έχοντας πάντα στο επίκεντρό της τον Άνθρωπο και την υπεράσπιση τόσο της αξίας του όσο και της ελεύθερης ανάπτυξης της προσωπικότητάς του. Δηλαδή με μόνο «όπλο» την ελευθερία και τις επιμέρους εκφάνσεις της.  Ήτοι τα κάθε είδους συνταγματικώς -και όχι μόνο, με την έννοια της κατοχύρωσης και από πλευράς διεθνούς και ευρωπαϊκής έννομης τάξης- Δικαιώματα του Ανθρώπου.

hello: 31-1-2014_Η ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ ΑΥΤΟΕΠΙΒΕΒΑΙΩΝΕΤΑ, ΔΕΝ ΤΡΟΜΟΚΡΑΤΕΙΤΑΙ

   

Άρθρα

Η ΔΗΜΟΣΙΟΝΟΜΙΚΗ ΠΕΙΘΑΡΧΙΑ ΩΣ ΝΕΟΦΙΛΕΛΕΥΘΕΡΗ ΦΑΝΤΑΣΙΩΣΗ
Πως οι δημοσιονομικοί στόχοι μετατρέπονται σε
οικονομικά και κοινωνικά «εκρηκτικά»

(στο περιοδικό «ΕΠΙΚΑΙΡΑ», τ. 221 της 9/1/2014)

           Με πρωτοφανείς και άκρως επώδυνες θυσίες για το κοινωνικό της σύνολο, και ιδίως για τα οικονομικώς ασθενέστερα κοινωνικά στρώματα, η Ελλάδα –όπως και ορισμένες άλλες χώρες της Ευρωζώνης με μικρό οικονομικό «όγκο», άρα «εύκολα» θύματα οικονομικών «πειραματισμών» υπό τα «καυδιανά δίκρανα» Μνημονίων- πέτυχε το 2013 έναν βασικό στόχο επιβεβλημένο, δυστυχώς χωρίς καμία διαπραγμάτευση, από τους δανειστές της την άνοιξη του 2010: Τον μηδενισμό του δημοσιονομικού της ελλείμματος, ακόμη δε και την επίτευξη ενός, έστω και στοιχειώδους, πρωτογενούς πλεονάσματος.  Έχοντας λοιπόν εκπληρώσει την υποχρέωσή της αυτή η Χώρα μας –επομένως η Κυβέρνηση- διαθέτει πια ένα σοβαρό διαπραγματευτικό όπλο προκειμένου να πεισθούν οι δανειστές μας ν’ αλλάξουν τακτική, ώστε η Ελληνική Οικονομία ν’ αντιμετωπίσει οριστικά τον εφιάλτη της ύφεσης και ν’ αποκτήσει, δίχως χρονοτριβή, στέρεες βάσεις βιώσιμης ανάπτυξης.  Και το όπλο αυτό συνίσταται, πρωτίστως, στην εκ μέρους των δανειστών μας ανάληψη των μεγάλων ευθυνών τους για τα δικά τους οφθαλμοφανή λάθη αναφορικά με τη φύση, την ένταση και τη διάρκεια της ύφεσης της Ελληνικής Οικονομίας.  Ένα τέτοιο λάθος είναι και η εμμονική προσκόλλησή τους στην δρακόντεια δημοσιονομική πειθαρχία, την οποία επέβαλαν δίκην «ξίφους» λύσης του «γόρδιου δεσμού» του οικονομικού μας προβλήματος.

I.        Πριν απ’ όλα, και προκειμένου ν’ αρθεί κάθε παρεξήγηση, διευκρινίζεται τούτο: Είναι αυτονόητο ότι μια υγιής οικονομία, στο πλαίσιο ομαλής λειτουργίας του καπιταλιστικού οικονομικού συστήματος, προϋποθέτει ορθολογικώς οργανωμένο  έλεγχο των δημοσιονομικών της μεγεθών, ιδίως δε του δημοσιονομικού της ελλείμματος.  Μόνο που είναι εξίσου αυτονόητο, όπως η οικονομική θεωρία και πράξη –με μόνη «γραφική» εξαίρεση εκείνη του νεοφιλελεύθερου και ακροδεξιού Tea Party στις ΗΠΑ- έχουν αποδείξει διαχρονικώς, ότι η αυστηρή δημοσιονομική πειθαρχία δεν αποτελεί «πανάκεια» για την αντιμετώπιση κάθε μορφής οικονομικής κρίσης.  Και δη κρίσης ύφεσης με μεγάλο βάθος και σημαντική χρονική διάρκεια, όπως αυτή που πλήττει σήμερα και την Ευρωζώνη.

hello: 9-1-2014. Η ΔΗΜΟΣΙΟΝΟΜΙΚΗ ΠΕΙΘΑΡΧΙΑ ΩΣ ΝΕΟΦΙΛΕΛΕΥΘΕΡΗ ΦΑΝΤΑΣΙΩΣΗ_Επίκαιρα τ. 221 9/1/201

   

Δελτία Τύπου

Αθήνα, 19 Δεκεμβρίου 2013

ΣΗΜΕΙΑ ΟΜΙΛΙΑΣ

ΚΑΤΑ ΤΗ ΣΥΖΗΤΗΣΗ ΕΠΙ ΤΟΥ Σ/Ν ΤΟΥ ΥΠΟΥΡΓΕΙΟΥ ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΩΝ:

«ΕΝΙΑΙΟΣ ΦΟΡΟΣ ΙΔΙΟΚΤΗΣΙΑΣ ΑΚΙΝΗΤΩΝ ΚΑΙ ΑΛΛΕΣ ΔΙΑΤΑΞΕΙΣ».

I.        ΖΗΤΗΜΑΤΑ ΣΥΝΤΑΓΜΑΤΙΚΟΤΗΤΑΣ

Α. Επανειλημμένως έχω επισημάνει τα ενδεχόμενα προβλήματα συνταγματικότητας –ιδίως με βάση τα άρθρα 4 παρ. 1 και 5, 17, 18, 25 και 78 του Συντάγματος, που αφορούν τις γενικές αρχές της φορολογίας και την αρχή της ισότητας, κυρίως ενώπιον των δημόσιων βαρών- γενικώς του φόρου επί των ακινήτων.  Προβλήματα, τα οποία έχει θέσει ευθέως αφενός το Συμβούλιο της Επικρατείας      –με την απόφαση της Ολομελείας του 1972/2012- όταν έκρινε την οριακή συνταγματικότητα (ως την 31/12/2012) του ΕΕΤΗΔΕ, κατά τις διατάξεις του άρθρου 53 του ν. 4021/2011.  Και, αφετέρου, η Έκθεση της Επιστημονικής Υπηρεσίας της Βουλής, επί του συγκεκριμένου σχεδίου νόμου (βλ. τις παρατηρήσεις επί του άρθρου 7, σελ. 6 επ., με παραπέρα εκτενείς παραπομπές στη βιβλιογραφία και τη νομολογία, ελληνική, ευρωπαϊκή και διεθνή).  Τα ως άνω προβλήματα συνταγματικότητας σχετίζονται:

1. Πρώτον, με το ότι δεν είναι συνταγματικώς επιτρεπτός ο υπολογισμός του φόρου επί των ακινήτων με βάση αντικειμενικές αξίες, οι οποίες είναι πολλαπλάσιες της πραγματικής αξίας του ακινήτου.

hello: 19-12-2013_ΣΗΜΕΙΑ ΟΜΙΛΙΑΣ ΕΝΦΑ

   

Άρθρα

ΦΤΩΧΟΣ = ΕΓΚΛΗΜΑΤΙΑΣ!
Μια εξίσωση πτώχευσης του νομικού μας πολιτισμού

στην εφημερίδα «Real News» (Real money, σελ.7)

           Το ζούμε κι αυτό εν Ελλάδι, στην εποχή των Μνημονίων:  Ένα είδος «αντικειμενικής» ποινικής ευθύνης, που οδηγεί στην καταδίκη οιουδήποτε ως εγκληματία, χωρίς ίχνος υπαιτιότητας, αρκεί να οφείλει στο Δημόσιο και στα δορυφορικά του νομικά πρόσωπα.

I.        Μ’ απλές λέξεις εφόσον κάποιος δεν μπορεί να εκπληρώσει τις οικονομικές υποχρεώσεις του προς το Δημόσιο και προς τα νομικά πρόσωπα του ευρύτερου δημόσιου τομέα –ακόμη κι αν τούτο δεν οφείλεται σε δική του υπαίτια συμπεριφορά, αλλά στην πλήρη ανατροπή της οικονομικής του κατάστασης αποκλειστικώς λόγω της δεινής κρίσης που τον πλήττει και με επίσης αποκλειστική ευθύνη εκείνων που διαχειρίζονται την τύχη της Χώρας –είναι, κατά νόμο, «εγκληματίας».

II.        Ας μη θεωρηθεί η ως άνω διαπίστωση υπερβολική.  Κάθε άλλο.  Είναι μια πραγματικότητα, η οποία δείχνει τον σημερινό κατήφορο του Κράτους Δικαίου και, επέκεινα, του νομικού μας πολιτισμού.  Αψευδής μάρτυρας είναι το  παράδειγμα     –δυστυχώς μεταξύ άλλων- που προκύπτει από τις διατάξεις του άρθρου 3 παρ. 1 του ν. 3943/2011, οι οποίες προβλέπουν για τέτοιες οφειλές ποινές φυλάκισης ως και τριών, τουλάχιστον, ετών.

hello: 15-12-2013_ΦΤΩΧΟΣ =ΕΓΚΛΗΜΑΤΙΑΣ Real News

   

Page 8 of 64

Πληροφορίες Ιστότοπου

Η συγκεκριμένη ιστοσελίδα είναι η μοναδική παρουσία του Προκόπη Παυλόπουλου στο διαδίκτυο. Οποιαδήποτε άλλη παρουσίαση σε blogs, facebook, Flicker κ.τ.λ δεν αντιπροσωπεύει τον Καθηγητή Προκόπη Παυλόπουλο.