Άρθρα

Να αποκατασταθούν οι συλλογικές διαπραγματεύσεις
(Στην εφημερίδα «Real news» (Real money) της 29/6/2014)

 I.        Με την απόφαση ΣτΕ (Ολ.) 2307/2014, η οποία δημοσιεύθηκε την Τρίτη, 24.6.2014,  το Ανώτατο Διοικητικό Ακυρωτικό φαίνεται να κάνει –όπως ήταν αναμενόμενο, αφού είχε ήδη προειδοποιήσει με προγενέστερη νομολογία του- ένα βήμα πίσω σε σχέση με τις αποφάσεις του 668/2012 («Μνημόνια»), 1972/2012 («ΕΕΤΗΔΕ») και 1116, 1117/2014 («PSI»).   Υπό την έννοια ότι στη συγκεκριμένη απόφαση δεν χρησιμοποιεί πλέον το «δημοσιονομικό δημόσιο συμφέρον», ήτοι το δημόσιο συμφέρον επίτευξης δημοσιονομικών στόχων αναφορικά με το δημόσιο έλλειμμα και το δημόσιο χρέος, με την ίδια «ακαμψία», όταν πρόκειται για την μέσω διατάξεων κανονιστικού –πρωτίστως δε νομοθετικού- περιεχομένου προσβολή συνταγματικώς κατοχυρωμένων δικαιωμάτων.

II.        Ειδικότερα, και κρίνοντας την συνταγματικότητα ή μη των διατάξεων του ν. 4046/2012 («Μνημόνιο ΙΙ»), το Συμβούλιο της Επικρατείας προσφεύγει μεν στην έννοια του «υπέρτερου κοινωνικού συμφέροντος» -η διαφοροποίηση όμως από το «απόλυτο» «δημοσιονομικό δημόσιο συμφέρον» είναι εμφανής- ως μέσου συνταγματικής στάθμισης της διακριτικής ευχέρειας παρέμβασης του νομοθέτη και της κανονιστικώς δρώσας διοίκησης στο πεδίο των συνταγματικώς κατοχυρωμένων δικαιωμάτων.  Τούτο όμως γίνεται υπό τους εξής όρους:

hello: 29-6-2014 NA ΑΠΟΚΑΤΑΣΤΑΘΟΥΝ ΟΙ ΣΥΛΛΟΓΙΚΕΣ ΔΙΑΠΡΑΓΜΑΤΕΥΣΕΙΣ

 

ΠΟΙΟΙ ΚΑΙ ΓΙΑΤΙ ΦΟΒΟΥΝΤΑΙ ΤΗΝ ΑΝΕΞΑΡΤΗΣΙΑ ΤΗΣ ΔΙΚΑΙΟΣΥΝΗΣ;

(στο περιοδικό «ΕΠΙΚΑΙΡΑ», τ.245 της 26/6/2014)

Ορισμένες επιθέσεις, από την πλευρά συγκεκριμένων πολιτικών κύκλων και κάποιων γνωστών από το παρελθόν για την τακτική τους ΜΜΕ, εναντίον της Δικαιοσύνης και των λειτουργών της –και μάλιστα με τη μορφή και την ένταση που παίρνουν προσφάτως- δεν μπορεί και δεν πρέπει να θεωρηθούν τυχαίες και αμελητέες.  Ούτε, κατά συνέπεια, επιτρέπεται να περάσουν απαρατήρητες.

I.        Δύο, και μόνον, επίκαιρα παραδείγματα αρκούν για να βεβαιώσουν «του λόγου το ασφαλές».

Α. Δικαστικοί λειτουργοί επιλαμβάνονται καταγγελίας, η οποία αφορά πράξεις και παραλείψεις μελών των Κυβερνήσεων Γ. Παπανδρέου και Λ. Παπαδήμου.  Πράττοντας το αυτονόητο, κατά τις διατάξεις του άρθρου 86 παρ. 2 του Συντάγματος και κατά την ως σήμερα πάγια πρακτική εφαρμογής τους, διαβιβάζουν «αμελλητί» τη δικογραφία στη Βουλή προκειμένου ν’ ασκήσει τις, επίσης κατά το Σύνταγμα, αρμοδιότητές της.  Και τότε υφίστανται ανοίκεια, προκλητικώς αντιθεσμική, επίθεση εκ μέρους του ΠΑΣΟΚ, το οποίο μάλιστα στο παρελθόν, ως Αξιωματική Αντιπολίτευση, είχε «ξιφουλκήσει» υπέρ της Δικαιοσύνης σ’ αντίστοιχες περιπτώσεις διαβίβασης δικογραφιών στη Βουλή.   Υπενθυμίζεται, ως εκ περισσού, ότι και αν υφίσταται in concreto νομικό ζήτημα ως προς τη πληρότητα του αιτιολογικού του διαβιβαστικού, τούτο κρίνεται από την ίδια τη Δικαιοσύνη μέσω εσωτερικού ελέγχου, όπως και έγινε στην προκείμενη περίπτωση.

Β. Πηχυαίοι τίτλοι κάποιων ΜΜΕ, πρωτίστως του γραπτού τύπου, «προειδοποιούν» το Συμβούλιο της Επικρατείας, ενόψει της έκδοσης κρίσιμων αποφάσεών του για την άσκηση θεμελιωδών δικαιωμάτων των πολιτών, τα οποία έχουν πληγεί βαρύτατα λόγω της έκτασης και της έντασης εφαρμογής «μνημονιακής» προέλευσης οικονομικών μέτρων: «Προσοχή, κ. Δικαστές, από τις αποφάσεις αυτές μπορεί ν’ απειληθεί το πρωτογενές πλεόνασμα της Οικονομίας μας»!

hello: 26-6-2014 ΠΟΙΟΙ ΚΑΙ ΓΙΑΤΙ ΦΟΒΟΥΝΤΑΙ ΤΗΝ ΑΝΕΞΑΡΤΗΣΙΑ ΤΗΣ ΔΙΚΑΙΟΣΥΝΗΣ; ΣΤΟ ΠΕΡΙΟΔΙΚΟ ΕΠΙΚΑΙΡΑ

   

Για τη Μάνια Καραϊτίδη

στην εφημερίδα «Βήμα της Κυριακής» της 15/6/2014 (Πολιτισμός)

 Έξω από τον σκοτεινό νεκροθάλαμο του Α΄ Νεκροταφείου, εκείνο το ζεστό απομεσήμερο της 4ης Ιουνίου, κυριαρχούσε η σιωπή, καθώς μεταδιδόταν από βλέμμα σε βλέμμα, υπό την συνοδεία άλλοτε ενός μελαγχολικού χαμόγελου κι άλλοτε μιας διακριτικής κίνησης της κεφαλής.  Μπαίνοντας, στα δεξιά, η Εύα κι ο Γιάννης μοιράζονταν το πένθος τους μ’ όλους εκείνους, με τους οποίους χρόνια τώρα συμμερίσθηκαν –φυσικά στο μέτρο που αναλογούσε στον καθένα- τον «άρτο» της αγάπης, της σκέψης και της περίσκεψης.  Ίσια μπροστά το φέρετρο, ανοιχτό, έκλεινε μέσα του, τριγυρισμένη από απέριττα άσπρα λουλούδια, την Μάνια.  Που πια δεν μπορούσα την προσφωνήσω, όπως συνήθιζα: «Κυρία Μάνια».

Παράξενο, μα η έκφραση του προσώπου της, που τη διέγραφαν τα κλειστά της μάτια και τα σφιγμένα χείλη της, δεν μου έδινε την αίσθηση του θανάτου.  Σίγουρα έλειπε το αινιγματικό χαμόγελο –κάποτε συγκαταβατικό, κάποτε περιπαικτικό- «σήμα κατατεθέν» της «εφΕΣΤΙΑΣ Τζοκόντας» που επί τέσσερις, σχεδόν, δεκαετίες στεκόταν ζωντανός πίνακας στο μικρό πίσω δωμάτιο του βιβλιοπωλείου της οδού Σόλωνος αρ. 60.  Όμως η έκφραση αυτή, σηματωρός μιας αδιόρατης αυστηρότητας, ήταν η ίδια μ’ εκείνη που την χαρακτήριζε όταν σου επισήμαινε, μ’ αφοπλιστική ειλικρίνεια κι ανυπόκριτο αυθορμητισμό –ήταν γνωστό σε όλους ότι η Μάνια απεχθανόταν κάθε μορφής επιτήδευση-  τα λάθη σου. Και, πολύ περισσότερο, όταν ένοιωθε απελπισμένη με την πορεία του Τόπου, πολιτική, πνευματική και όχι μόνον.

hello: 15-6-2014 Για τη Μάνια Καραϊτίδη στο Βήμα της Κυριακής

   

ΤΟ ΔΙΑΚΥΒΕΥΜΑ ΤΗΣ ΑΝΑΘΕΩΡΗΣΗΣ ΤΟΥ ΣΥΝΤΑΓΜΑΤΟΣ
(στο περιοδικό «Βουλή & Ευρωβουλή», τ. 141 Μάιος 2014)

 Οι συνθήκες, υπό τις οποίες θα εξελιχθεί η αναθεώρηση του Συντάγματος, είναι εξαιρετικά κρίσιμες αλλά και άκρως διδακτικές για τη σημασία και την αποστολή αυτής της κορυφαίας δημοκρατικής διαδικασίας.

I.        Οι περί αναθεώρησης διατάξεις του άρθρου 110 του Συντάγματος, πέραν των άλλων, «υπενθυμίζουν»:

Α.    Πριν απ’ όλα ότι η αναθεώρηση του Συντάγματος, ακριβώς επειδή απαιτεί για την συντέλεσή της αυξημένες πλειοψηφίες, είναι κατ’ εξοχήν συναινετική διαδικασία.  Άρα δεν προσφέρεται για την ανάδειξη στείρων κομματικών αντιπαραθέσεων.

Β.  Δεύτερον, ότι η αναθεώρηση του Συντάγματος, με δεδομένο πως μεταξύ πρώτης και δεύτερης αναθεωρητικής φάσης παρεμβάλλεται η λαϊκή ετυμηγορία, είναι διαδικασία θεσμικής και πολιτικής περίσκεψης, η οποία έχει ως θεμέλιο τη δημοκρατική της νομιμοποίηση.

II.        Κατά συνέπεια, η αναθεώρηση του Συντάγματος σκοπεί να διορθώσει ή να επικαιροποιήσει το Σύνταγμα, ενόψει της ως τώρα εφαρμογής του και, κυρίως, ενόψει των κοσμογονικών κοινωνικοοικονομικών αλλαγών που βιώνουμε, μάλιστα δε στο επίκεντρο της βαθειάς παγκόσμιας οικονομικής κρίσης.  Δεν μπορεί όμως να χρησιμοποιείται για να συγκαλύψει την αμηχανία των πολιτικών.  Και, πολύ περισσότερο, τα λάθη τους ως προς την εφαρμογή του Συντάγματος.  Συνιστά δε ζήτημα Δημοκρατίας το ν’ αναθεωρείται το Σύνταγμα μόνο και μόνο για ν’ αποφευχθεί η πιστή και πλήρης εφαρμογή του, όταν οι διατάξεις του βαίνουν προς τη σωστή κατεύθυνση.

hello: 30-5-2014 ΤΟ ΔΙΑΚΥΒΕΥΜΑ ΤΗΣ ΑΝΑΘΕΩΡΗΣΗΣ ΤΟΥ ΣΥΝΤΑΓΜΑΤΟΣ

   

Page 3 of 28

Πληροφορίες Ιστότοπου

Η συγκεκριμένη ιστοσελίδα είναι η μοναδική παρουσία του Προκόπη Παυλόπουλου στο διαδίκτυο. Οποιαδήποτε άλλη παρουσίαση σε blogs, facebook, Flicker κ.τ.λ δεν αντιπροσωπεύει τον Καθηγητή Προκόπη Παυλόπουλο.