Άρθρα

Η «ΑΧΙΛΛΕΙΟΣ ΠΤΕΡΝΑ» ΤΟΥ ΦΟΡΟΛΟΓΙΚΟΥ ΜΑΣ ΣΥΣΤΗΜΑΤΟΣ
 (στην εφημερίδα «ΤΟ ΒΗΜΑ» Ανάπτυξη της 12/10/2014)

          Ο φόρος –και, συνακόλουθα, το φορολογικό σύστημα στο οποίο εντάσσεται- μπορεί ν’ ανταποκριθεί στη θεσμική και οικονομική αποστολή του μόνον όταν αφενός είναι αποτελεσματικός, δηλαδή όταν η εισπραξιμότητά του είναι διασφαλισμένη.  Και, αφετέρου και κυρίως, όταν ανταποκρίνεται πλήρως –βεβαίως μεταξύ άλλων συνταγματικών διατάξεων- στον θεμελιώδη κανόνα του άρθρου 4 παρ. 5 του Συντάγματος, κατά τον οποίο: «Οι Έλληνες πολίτες συνεισφέρουν χωρίς διακρίσεις στα δημόσια βάρη, ανάλογα με τις δυνάμεις τους».  Δηλαδή στον κανόνα, ο οποίος εγγυάται και την φορολογική δικαιοσύνη υπό την αναλογική της διάσταση.

I.       Κατά λογική ακολουθία, η ανεπάρκεια –κατ’ επιεική φυσικά έκφραση- του φορολογικού μας συστήματος μπορεί και πρέπει ν’ αναζητηθεί από τη μια πλευρά στην ατέλεια των αντίστοιχων φορολογικών νόμων και στην αέναη αλλαγή τους –υπό όρους μάλιστα πρωτεϊκών μεταβολών και οβιδιακών μεταμορφώσεων- που οδηγούν, μοιραίως, και στην αδυναμία διαμόρφωσης «φορολογικής συνείδησης» από την πλευρά των φορολογουμένων αλλά και στην αδυναμία των φορολογικών αρχών να εμπεδώσουν το νομικό καθεστώς, το οποίο καλούνται να εφαρμόσουν στην πράξη.  Και, από την άλλη πλευρά, σε μια βαριά φορολογία, η οποία δεν ανταποκρίνεται, κατά βάση και κατά κανόνα, στον ως άνω κανόνα της φορολογικής δικαιοσύνης που προορίζεται να προστατεύει πρωτίστως τους οικονομικώς ασθενέστερους φορολογουμένους.

hello: 12-10-2014 H "αχίλλειος πτέρνα" του φορολογικού μας συστήματος ΒΗΜΑ της Κυριακής - Ανάπτυξη.

 

ΟΙ ΔΟΜΙΚΕΣ ΑΝΤΙΦΑΣΕΙΣ ΤΗΣ ΣΥΓΧΡΟΝΗΣ ΓΕΡΜΑΝΙΑΣ
Angela Merkel - Wolfgang Schäuble versus Jurgen Habermas

(στο περιοδικό «ΕΠΙΚΑΙΡΑ» τ. 255 της 18/09/2014)

Η κυβερνητική ηγεσία της Γερμανίας –στην ουσία η κα A. Merkel και ο κ. W.Schäuble, δίχως να παραγνωρίζει κανείς το γεγονός  ότι ο δεύτερος ουδέποτε ξέχασε την εντός CDU «προδοσία» της νυν Καγκελαρίου έναντι αυτού και του Helmut Kohl- διακατέχεται από το σύνδρομο της ψευδαίσθησης ότι η πολιτική «αναπτυξιακής λιτότητας» εμφανίζει ένα διπλό «πλεονέκτημα»: Από τη μια πλευρά «εγγυάται» την ομαλή εξελικτική πορεία της γερμανικής οικονομίας, ιδίως επειδή μεταθέτει extra muros –ήτοι στην υπόλοιπη Ευρωπαϊκή Ένωση και, κυρίως, σ’ εκείνη του μειονεκτικού οικονομικώς νότου- το κόστος της γερμανικής ενοποίησης.  Και, από την άλλη πλευρά, διασφαλίζει την γερμανική οικονομική «επικυριαρχία» τουλάχιστον στην Ευρωζώνη.  Σε σημείο μάλιστα που να καλλιεργείται υποδορίως η «φαντασίωση» πως ό,τι δεν πέτυχε η Γερμανία στην Ευρώπη «manu militari», το καθιστά στις μέρες μας πράξη προσφεύγοντας στις «ερπύστριες» της οικονομικής της υπεροχής.  Στον αντίποδα της γερμανικής κυβερνητικής ηγεσίας, κορυφαίοι εκπρόσωποι του γερμανικού πνεύματος, πρωτίστως στον οικονομικό αλλά και στον φιλοσοφικό χώρο, «κρούουν τον κώδωνα του κινδύνου» ως προς τις συνέπειες των εμμονών της ηγεσίας αυτής.  Στους ως άνω εκπροσώπους πρέπει βεβαίως να προσθέσει κανείς κι εμβληματικές παλαιότερες φυσιογνωμίες της πολιτικής σκηνής της Γερμανίας, όπως είναι ο Helmut Smith.  Ας μείνουμε όμως, στο πλαίσιο της σύντομης αυτής ανάλυσης, στον εκπρόσωπο του κατ’ εξοχήν αντιπροσωπευτικού γερμανικού πνεύματος, ήτοι εκείνου που διαγράφει τα φιλοσοφικά του ρεύματα στις μέρες μας.  Και ποιος άλλος θα μπορούσε να εκφράσει με πιο γνήσιο τρόπο τα ρεύματα αυτά από την J. Habermas;  Πριν από κάθε άλλη ανάλυση διευκρινίζεται ότι οι θέσεις του J. Habermas εκτίθενται στη συνέχεια ανεξαρτήτως από το αν και κατά πόσο συμφωνεί κανείς μ’ αυτές.  Η καταγραφή τους δείχνει απλώς το μέγεθος των σύγχρονων γερμανικών αντιφάσεων.

I.        Στο υπό διαμόρφωση ακόμη πολιτειακό «μόρφωμα» της Ευρωπαϊκής Ένωσης, ο J. Habermas βρήκε την ευκαιρία να «δοκιμάσει» την πρακτική εφαρμογή των θέσεών του αναφορικά με τα χαρακτηριστικά και το μέλλον του «μεταεθνικού» κράτους[1].  Ειδικότερα:

hello: 18-9-2014 OI ΔΟΜΙΚΕΣ ΑΝΤΙΦΑΣΕΙΣ ΤΗΣ ΣΥΓΧΡΟΝΗΣ ΓΕΡΜΑΝΙΑΣ, στο περιοδικό "ΕΠΙΚΑΙΡΑ" τ. 255

   

Η ΕΥΡΩΖΩΝΗ ΣΕ «ΑΓΧΟΝΗ» ΛΙΤΟΤΗΤΑΣ
(Στο περιοδικό «ΕΠΙΚΑΙΡΑ» τ. 252 της 28/8/2014)

            Η Ευρωζώνη, εμφανώς εγκλωβισμένη σε μια περίοδο συρρίκνωσης της οικονομίας της, αρχίζει να αισθάνεται πια ένα σύνδρομο για το οποίο έχει προειδοποιηθεί, δυστυχώς χωρίς υπεύθυνη αντίδραση από την πλευρά της, εδώ κι έξη τουλάχιστον χρόνια, και πάντως ήδη από την «επίσημη» έναρξη της παγκόσμιας οικονομικής κρίσης τον Σεπτέμβριο του 2008:  Το σύνδρομο της οικονομικής «ασφυξίας» από την μακροχρόνια έκθεσή της στην «αγχόνη» μιας πολιτικής αυστηρής λιτότητας, τις αρνητικές επιπτώσεις της οποίας επιτείνει ο «αναιμικός» χρηματοπιστωτικός και, κυρίως, νομισματικός ρόλος της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας.  Ως εκ περισσού υπενθυμίζεται ότι τόσον η πολιτική λιτότητας όσο και ο μειωμένης χρηματοπιστωτικής και νομισματικής εμβέλειας ρόλος της ΕΚΤ –άρα ο «τύπος» της προαναφερόμενης «αγχόνης»- οφείλονται, σχεδόν αποκλειστικώς, σ’ ανάλογες χρόνιες κι εμμονικές γερμανικές οικονομικές και νομισματικές αντιλήψεις.  Οι οποίες εκπορεύονται πρωτίστως από την σκοπιμότητα αφενός μετάθεσης του κόστους της ενοποίησης της Γερμανίας extra muros και, αφετέρου, εμπέδωσης της γερμανικής οικονομικής επικυριαρχίας στην Ευρωζώνη, και όχι μόνο.  Κάτι όμως για το οποίο, με όρους στοιχειώδους πρόβλεψης, η Γερμανία θάπρεπε ήδη ν’ αμφιβάλλει.  Η «καμπάνα» του αποπληθωρισμού και, επέκεινα, της ύφεσης χτυπάει ήδη και για την ως πρόσφατα «παντοδύναμη» Γερμανία.  Ας μείνουμε όμως στο συγκεκριμένο σύνδρομο οικονομικής «ασφυξίας» της Ευρωζώνης και στην «αγχόνη» λιτότητας που το προκαλεί.

Ι. Από πλευράς οικονομικής πολιτικής η Ευρωζώνη, εκ κατασκευής μάλιστα, «εμπνέεται» από το, οιονεί μονοδρομικό, «δόγμα» της πολιτικής λιτότητας, η οποία έχει ως βασικό στόχο την καταπολέμηση των ελλειμμάτων και την αντιμετώπιση του –παθολογικού για την Γερμανία- φόβου του πληθωρισμού.  Ταυτοχρόνως, το ως άνω «δόγμα» ολοκληρώνεται με την «θεμελιώδη» θέση ότι αυτή η πολιτική λιτότητας είναι, αφ’ εαυτής, σε θέση να διασφαλίσει και την βιώσιμη ανάπτυξη της Ευρωζώνης, καθιστώντας παραλλήλως μηδενικό τον κίνδυνο δομικής ύφεσης.

hello: 28-8-2014 Η ΕΥΡΩΖΩΝΗ ΣΕ "ΑΓΧΟΝΗ" ΛΙΤΟΤΗΤΑΣ, ΣΤΟ ΠΕΡΙΟΔΙΚΟ "ΕΠΙΚΑΙΡΑ"

   

ΑΡΓΕΝΤΙΝΗ
Το δράμα και το δίδαγμα

           Μόνο θλιβερές –αλλά κι εξαιρετικά ανησυχητικές, για τον βαθμό συναίσθησης της έκτασης και του βάθους της παγκόσμιας οικονομικής κρίσης- σκέψεις προκάλεσε ο εγχώριος πολιτικός «διάλογος», αναφορικά με τη νέα, «επιλεκτική» τούτη τη φορά, χρεοκοπία της Αργεντινής.  Δυστυχώς, ο «διάλογος» αυτός, αντί να κατευθυνθεί σε ψύχραιμες, τεκμηριωμένες επιστημονικώς, αναλύσεις και να οδηγήσει σε χρήσιμα συμπεράσματα ως προς την καθ’ ημάς επικίνδυνη οικονομική κρίση –και μάλιστα στη φάση της διαφαινόμενης εξόδου απ’ αυτήν- ενέπλεξε ως και το επικίνδυνο επεισόδιο χρέους της Αργεντινής στα γρανάζια των κομματικών σκοπιμοτήτων, και δη υπό όρους ευτελούς, άκρως παραμορφωτικού, λαϊκισμού.  Ανάγκη, λοιπόν, να ξεκαθαρίσουν τα πράγματα και ως προς το ως άνω επεισόδιο και ως προς τα διδάγματα που παράγει, πέρα κι έξω μάλιστα από τα σύνορα της Λατινικής Αμερικής.

Ι. Πριν απ’ όλα ας διευκρινισθεί τούτο: Η τρέχουσα «επιλεκτική» χρεοκοπία της Αργεντινής είναι η πιο πρόσφατη πράξη ενός οικονομικού και κοινωνικού δράματος, το οποίο διαρκεί πολλές δεκαετίας, ενδημώντας στις ευαίσθητες κοινωνικές και οικονομικές δομές της Αργεντινής.  Ο εμβληματικός ποιητής του τάνγκο, ο Ενρίκε Σάντος Ντισέπολο, σάρκαζε, ήδη το 1926, προφητικά με το τραγούδι «Τι να κάνουμε;» («Qué Vachache?»): «Η αληθινή αγάπη πνίγηκε στη σούπα, βασίλισσα η κοιλιά και το χρήμα ο βασιλιάς».

Α. Η κορύφωση της διαχρονικής τραγικής οικονομικής περιπέτειας της Αργεντινής ήλθε τον Δεκέμβριο του 2001.

1. Τότε, η οικονομική κρίση οδήγησε σε τυπική και ουσιαστική στάση πληρωμών χρέους ύψους 100 δισ. δολαρίων. Δηλαδή στη μεγαλύτερη ιστορικώς πτώχευση κράτους.

hello: 7-8-2014 ΑΡΓΕΝΤΙΝΗ Το δράμα και το δίδαγμα, στο περιοδικό "ΕΠΙΚΑΙΡΑ"

   

Page 2 of 28

Πληροφορίες Ιστότοπου

Η συγκεκριμένη ιστοσελίδα είναι η μοναδική παρουσία του Προκόπη Παυλόπουλου στο διαδίκτυο. Οποιαδήποτε άλλη παρουσίαση σε blogs, facebook, Flicker κ.τ.λ δεν αντιπροσωπεύει τον Καθηγητή Προκόπη Παυλόπουλο.