Άρθρα

Η ΕΥΡΩΠΑΪΚΗ ΥΠΟΚΡΙΣΙΑ
ΜΠΡΟΣΤΑ ΣΤΗΝ ΠΑΡΑΒΙΑΣΗ ΤΩΝ ΔΙΚΑΙΩΜΑΤΩΝ ΤΟΥ ΑΝΘΡΩΠΟΥ

στο περιοδικό «ΕΠΙΚΑΙΡΑ» της 31/10/2013, τ.211

           Στο πλαίσιο της –σχετικώς νεοπαγούς από πλευράς καθιέρωσης- ετήσιας πανηγυρικής ομιλίας του την 11.9.2013, ο Πρόεδρος της Ευρωπαϊκής Επιτροπής κ. Ζοζέ Μανουέλ Μπαρόζο έθεσε και ένα ζήτημα ενδεχόμενης προσφυγής στη διαδικασία των διατάξεων του άρθρου 7 της Συνθήκης της Ευρωπαϊκής Ένωσης (ΣΕΕ). Πρόκειται για τη διαδικασία μέσω της οποίας, όπως εκτίθεται στη συνέχεια, είναι δυνατή η επιβολή συγκεκριμένων κυρώσεων σε κράτος-μέλος, το οποίο ενεργεί κατά τρόπο που συνεπάγεται σαφή κίνδυνο σοβαρής παραβίασης του κράτους δικαίου και των δικαιωμάτων του ανθρώπου. «Αποδέκτης» του μηνύματος Μπαρόζο ήταν, προφανώς, η Ουγγαρία η οποία –όχι μόνον αυτή, είναι η αλήθεια- έχει «επιδοθεί» σε μια σειρά τέτοιων παραβιάσεων, κατά τη θητεία της κυβέρνησης του Βίκτορ Όρμπαν. Αν και, prima faciae τουλάχιστον, η ως άνω προειδοποίηση Μπαρόζο εμφανίζεται δικαιολογημένη, στο βάθος της εξυπηρετεί και μια καθαρώς επικοινωνιακή τακτική αφού χαρακτηρίζεται από μεγάλη δόση υποκρισίας, εφόσον την εντάξει κανείς στο γενικότερο πλαίσιο λειτουργίας της Ευρωπαϊκής Ένωσης (ΕΕ). Και να γιατί:

I.        Η διαδικασία των διατάξεων του άρθρου 7 της ΣΕΕ συνιστά, κατ’ ουσίαν, κυρωτικό μηχανισμό σε περίπτωση παραβίασης από ένα κράτος-μέλος της ΕΕ των κατά τις διατάξεις του άρθρου 2 της ίδιας Συνθήκης θεμελιωδών αξιών, στις οποίες βασίζεται η Ευρωπαϊκή Ένωση.  Ειδικότερα:

hello: 31/10/2013, H ΕΥΡΩΠΑΙΚΗ ΥΠΟΚΡΙΣΙΑ ΜΠΡΟΣΤΑ ΣΤΗΝ ΠΑΡΑΒΙΑΣΗ ΤΩΝ ΔΙΚΑΙΩΜΑΤΩΝ ΤΟΥ ΑΝΘΡΩΠΟΥ

 

ΟΙ ΠΑΡΑΝΟΜΕΣ ΠΑΡΑΚΟΛΟΥΘΗΣΕΙΣ ΕΠΙΚΟΙΝΩΝΙΩΝ ΩΣ ΕΣΧΑΤΗ ΠΡΟΔΟΣΙΑ
του
Προκόπη Παυλόπουλου
Βουλευτή, Καθηγητή του Πανεπιστημίου Αθηνών
(στο περιοδικό «ΕΠΙΚΑΙΡΑ» της 17/10/2013, τ.209)

Μ’ έντονο προβληματισμό αλλά και δικαιολογημένη ανησυχία –νομίζω κι εύχομαι η συντριπτική πλειοψηφία των πολιτών- παρακολουθούμε την πρόσφατη σπερμολογία περί παράνομων παρακολουθήσεων εκ μέρους κρατικών οργάνων, πολύ περισσότερο δε εκ μέρους οργάνων της ΕΥΠ.  Η σπερμολογία αυτή, χωρίς να συνοδεύεται έστω και από επαρκείς ενδείξεις, προφανώς αποβαίνει βλαπτική για τους θεσμούς εν γένει, άρα για την ίδια τη Δημοκρατία.  Και μάλιστα σε μια στιγμή που, μέσα στη βαθειά κι επώδυνη κοινωνική κρίση, οι δημοκρατικοί θεσμοί και η αποτελεσματική λειτουργία τους συνιστούν, κυριολεκτικώς, «ultimum refugium» για την κοινωνική συνοχή.  Υποστηρίζω αυτή τη θέση διότι μου είναι αδύνατο να δεχθώ ότι κρατικοί λειτουργοί, πρωτίστως δε λειτουργοί της ΕΥΠ, θα μπορούσαν έστω και να διανοηθούν να προβούν σε παράνομες παρακολουθήσεις επικοινωνιών ιδίως δημοκρατικών πολιτικών προσώπων, δεδομένου ότι, φυσικά μεταξύ άλλων:

I.  Σύμφωνα με τις διατάξεις του ν. 3649/2008 «Εθνική Υπηρεσία Πληροφοριών και άλλες διατάξεις» -τον οποίο είχα την τιμή να εισηγηθώ προς ψήφιση από τη Βουλή ως αρμόδιος Υπουργός Εσωτερικών- σε συνδυασμό με τις διατάξεις του άρθρου 43Α παρ. 2 του Κανονισμού της Βουλής:

Α. Πρώτον, η ΕΥΠ τελεί έκτοτε υπό κοινοβουλευτικό έλεγχο, μέσω της Επιτροπής Θεσμών και Διαφάνειας της Βουλής των Ελλήνων.

Β. Δεύτερον, στην ΕΥΠ (άρθρο 5 παρ. 3 του ν. 3649/2008) υπηρετεί, κατ’ απόσπαση, ειδικός εισαγγελικός λειτουργός, «ο οποίος ελέγχει τη νομιμότητα των ειδικών επιχειρησιακών δράσεών της που αφορούν θέματα Δικαιωμάτων του Ανθρώπου».

ΙΙ. Επιπλέον όμως οι κρατικοί λειτουργοί, και πολύ περισσότερο οι λειτουργοί της ΕΥΠ, οι οποίοι θα προέβαιναν οργανωμένα σε παράνομες παρακολουθήσεις κυρίως πολιτικών προσώπων, με συνταγματικώς κατοχυρωμένο θεσμικό ρόλο, υπό προϋποθέσεις θα διέπρατταν, εκτός από τα λοιπά εγκλήματα –εν προκειμένω κακουργήματα- που θεσπίζονται με βάση τη νομοθεσία περί παραβίασης του απορρήτου των επικοινωνιών εν γένει, και το έγκλημα της εσχάτης προδοσίας, κατ’ εφαρμογή των άρθρων 134 και 134Α του Ποινικού Κώδικα.  Και τούτο διότι:

hello: 17-10-2013_OI ΠΑΡΑΝΟΜΕΣ ΠΑΡΑΚΟΛΟΥΘΗΣΕΙΣ ΕΠΙΚΟΙΝΩΝΙΩΝ ΩΣ ΕΣΧΑΤΗ ΠΡΟΔΟΣΙΑ

   

ΤΟ ΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑ ΤΩΝ ΓΕΡΜΑΝΙΚΩΝ ΕΚΛΟΓΩΝ
Γερμανική Ευρώπη ή Ευρωπαϊκή Γερμανία;

 (στο περιοδικό ΕΠΙΚΑΙΡΑ τ.206 της 26/9/2013)

Το αποτέλεσμα των γερμανικών εκλογών ερμηνεύεται, αναμφισβητήτως, ως θρίαμβος της κας Α. Μέρκελ.  Όμως μια πρώτη ολοκληρωμένη αποτίμησή του απαιτεί την ειδικότερη προσέγγιση τριών σημείων: Πώς προέκυψε ο θρίαμβος αυτός; Με τι τίμημα προέκυψε;  Και τι, τελικώς, σηματοδοτεί αλλά και τι συμφέρει για το μέλλον της Ελλάδας και της Ευρωπαϊκής Ένωσης;

I.        Πως προέκυψε ο θρίαμβος της κας Α. Μέρκελ;

Η κα Α. Μέρκελ, έναντι του γερμανικού λαού, αποδείχθηκε διπλά αποτελεσματική.

Α. Υιοθετώντας μια οικονομική πολιτική –που ταιριάζει «γάντι» στον ψυχισμό των γερμανών- σκληρής δημοσιονομικής πειθαρχίας και, επέκεινα, λιτότητας για την Ευρωπαϊκή Ένωση γενικώς, έδειξε στο λαό της ότι «νοιάζεται» πρωτίστως –ή και μόνο- γι’ αυτόν. Και δεν «σκορπά» γερμανικό χρήμα –έστω κι αν  προέκυψε ακριβώς από την εκμετάλλευση της οικονομικής κρίσης και των λαών που πλήττονται περισσότερο απ’ αυτήν- γι’ άλλους. Δηλαδή ακόμη και με το τίμημα της εξαθλίωσης ιδίως των λαών του ευρωπαϊκού νότου. Πράγμα που, περαιτέρω, σημαίνει πως για την κα Α. Μέρκελ ουδεμία σημασία έχει η εξέλιξη προς μια ουσιαστική ευρωπαϊκή ενοποίηση.

Β. Ταυτοχρόνως, η πολιτική της αυτή όχι μόνο δεν είχε επιπτώσεις για το κύρος της Γερμανίας στην Ευρωπαϊκή Ένωση.  Αλλά, όλως αντιθέτως, διασφάλισε τη γερμανική επικυριαρχία.  Σε σημείο ώστε να μιλάμε σήμερα, δυστυχώς, όχι για μια ευρωπαϊκή Γερμανία αλλά σχεδόν για μια γερμανική Ευρώπη.  Και τούτο λόγω της πλήρους έλλειψης στιβαρών πολιτικών ηγεσιών στον ευρωπαϊκό χώρο.  Ιδίως δε λόγω πλήρους απουσίας της Γαλλίας, αφού ο Πρόεδρός της κ. Φρανσουά Ολάντ αποδείχθηκε κατώτερος των περιστάσεων, σίγουρα δε κατώτερος και από τον κ. Νικολά Σαρκοζί!  Συνεπώς η κα Α. Μέρκελ «βασιλεύει» στην Ευρώπη κατά τη ρήση –ας μου επιτραπεί η έκφραση- «μεταξύ τυφλών βασιλεύει ο μονόφθαλμος».

II.        Με τι τίμημα προέκυψε ο θρίαμβος της κας A. Μέρκελ;

hello: 26-9-2013_ΤΟ ΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑ ΤΩΝ ΓΕΡΜΑΝΙΚΩΝ ΕΚΛΟΓΩΝ_ΕΠΙΚΑΙΡΑ

   

Η ΥΠΕΡΦΟΡΟΛΟΓΗΣΗ ΤΗΣ ΑΚΙΝΗΤΗΣ ΙΔΙΟΚΤΗΣΙΑΣ

Μια υποδόρια αιτία διάβρωσης της Οικονομίας και της Δημοκρατίας

 (στο περιοδικό «ΕΠΙΚΑΙΡΑ» τ. 202 της 29/8/2013

Ενόψει της ριζικής αναδιάρθρωσης της φορολογίας της ακίνητης ιδιοκτησίας, την οποία το οικονομικό επιτελείο της Κυβέρνησης –με σημαντική καθυστέρηση είναι η αλήθεια, αφού ο Πρωθυπουργός είχε δώσει σχετική εντολή άμεσης κατάρτισης του αντίστοιχου σχεδίου νόμου ευθύς μόλις ανέλαβε τα καθήκοντά του- πρόκειται να επιχειρήσει μέσω της καθιέρωσης μιας μορφής «Ενιαίου Φόρου Ακίνητης Περιουσίας» («ΕΦΑΠ»), είναι ανάγκη ν’ αναδειχθούν οι καταλυτικές επιπτώσεις της ως τώρα υπερφορολόγησής της πάνω στην Οικονομία αλλά και την ίδια την Αντιπροσωπευτική Δημοκρατία.  Ιδίως δε οι επιπτώσεις που έχουν ως πηγή τον φόρο τύπου «ΕΕΤΗΔΕ», ο οποίος ενέσκηψε στο φορολογικό μας σύστημα με το «νόμο Βενιζέλου» 4021/2011 (άρθρο 53).  Και τούτο διότι τέτοιου είδους «φορολογικές αντιλήψεις» πρέπει ν’ αποτελέσουν παράδειγμα προς αποφυγήν για την κατάρτιση του νέου σχεδίου νόμου περί «ΕΦΑΠ», αν το οικονομικό επιτελείο της Κυβέρνησης θέλει να στηρίξει αποτελεσματικά τους παραπαίοντες και χειμαζόμενους οικονομικούς και δημοκρατικούς θεσμούς.

I.        Τη βασιμότητα των προαναφερόμενων επισημάνσεων, ως προς την φορολογική κακοδαιμονία που διαβρώνει την ακίνητη ιδιοκτησία, τεκμηριώνουν τ’ ακόλουθα στοιχεία, τα οποία αφορούν την επιρροή της από τη μια πλευρά στην οικονομική κατάσταση της Χώρας. Και, από την άλλη πλευρά, στην πορεία εφαρμογής των προστατευτικών του δικαιώματος στην ιδιοκτησία διατάξεων του Συντάγματος.

Α. Τα ίδια τα στοιχεία του Υπουργείου Οικονομικών, όπως αποτυπώνονται και αξιολογούνται και από αξιόπιστους εξειδικευμένους φορείς του ιδιωτικού τομέα –βλ., ενδεικτικώς, το τεύχος 118 (Απρίλιος του 2013) του Οικονομικού Δελτίου της «Alpha Bank»- οδηγούν στη συναγωγή των εξής, φυσικά μεταξύ άλλων, συμπερασμάτων:

hello: 29-8-2013. Η ΥΠΕΡΦΟΡΟΛΟΓΗΣΗ ΤΗΣ ΑΚΙΝΗΤΗΣ ΙΔΙΟΚΤΗΣΙΑΣ. Μια υποδόρια αιτία διάβρωσης της Οικονομίας και της Δημοκρατίας

   

Page 6 of 28

Πληροφορίες Ιστότοπου

Η συγκεκριμένη ιστοσελίδα είναι η μοναδική παρουσία του Προκόπη Παυλόπουλου στο διαδίκτυο. Οποιαδήποτε άλλη παρουσίαση σε blogs, facebook, Flicker κ.τ.λ δεν αντιπροσωπεύει τον Καθηγητή Προκόπη Παυλόπουλο.