Βουλή - Αγορεύσεις / Παρεμβάσεις

9-12-2014 Αγόρευση κατά την συζήτηση  επί της αρχής, των  άρθρων και  του συνόλου του σχεδίου νόμου του Υπουργείου Δικαιοσύνης, Διαφάνειας και Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων «Ρύθμιση δεσμευμένων ή κατασχεμένων χρηματικών απαιτήσεων και μετρητών».

ΠΡΟΕΔΡΕΥΟΥΣΑ (Μαρία Κόλλια-Τσαρουχά): Τον λόγο έχει ο κ. Προκόπης Παυλόπουλος.

ΠΡΟΚΟΠΗΣ ΠΑΥΛΟΠΟΥΛΟΣ[1]: Ευχαριστώ, κυρία Πρόεδρε, και συγγνώμη για την αλλαγή της σειράς. Υπήρξε μία μικρή καθυστέρηση από την πλευρά μου για λόγους ανωτέρας βίας.

Δεν θα μιλήσω για το νομοσχέδιο, εννοώ τον κύριο κορμό του νομοσχεδίου. Επιτρέψτε μου να αναφερθώ σε δύο άλλα θέματα, τα οποία άπτονται εμμέσως. Το ένα αφορά την τροπολογία η οποία ήρθε με αφορμή το μεγάλο ζήτημα που έχει προκύψει με την απεργία πείνας του Νίκου Ρωμανού. Δεύτερον, θέλω να επανέλθω σε ένα θέμα, που με, ίσως κουραστική, εμμονή κι επιμονή έχω θίξει εδώ και αρκετό καιρό, κοντά έναν χρόνο, και αφορά το ζήτημα της αποποινικοποίησης της οφειλής προς το δημόσιο και τους φορείς του ευρύτερου δημόσιου τομέα, όταν η αδυναμία να πληρώσει κάποιος οφείλεται όχι σε υπαιτιότητα του οφειλέτη, αλλά πολλές φορές και σε υπαιτιότητα του κράτους.

Σε ό,τι αφορά το πρώτο ζήτημα, κύριε Υπουργέ, είναι πολύ σημαντικό το γεγονός ότι με δική σας πρωτοβουλία -ενώ το ζήτημα αυτό θα μπορούσε να έχει ρυθμισθεί και από τους προκατόχους σας, γιατί το ζήτημα αυτό είναι από πριν- πήρατε το βάρος αυτή τη στιγμή να το λύσετε. Είναι σημαντικό ότι πήρατε την πρωτοβουλία και, σε συνεργασία και με τον Υπουργό Παιδείας, έρχεται η λύση. Νομίζω ότι σας δίνεται η ευκαιρία και μέσα από τη συζήτηση να ακολουθήσετε την πιο σωστή και την πιο σύμφωνη με το άρθρο 16 του Συντάγματος ερμηνεία.

 

Ήδη, όμως, το ότι πήρατε αυτήν την πρωτοβουλία, ήδη το ότι η πολιτεία αναλαμβάνει την ευθύνη από τη στιγμή κατά την οποία κάποιος έχει πρόσβαση στην τριτοβάθμια εκπαίδευση να μπορεί να φοιτά, με τους τρόπους που και η σύγχρονη τεχνολογία παρέχει, είναι εξαιρετικά σημαντικό.

Πιστεύω ότι η συζήτηση σήμερα θα είναι γόνιμη και οφείλουμε όλοι εδώ να βοηθήσουμε το Υπουργείο να κάνει τη δουλειά του όσο το δυνατόν καλύτερα. Δεν είναι σημείο αντιπαράθεσης αυτό το ζήτημα και δεν μπορεί ο πολιτικός κόσμος σ’ ένα τέτοιο ζήτημα παρά να στέκεται με τη συναίνεση εκείνη που απαιτείται, με δεδομένο το γεγονός ότι δεν νομοθετούμε για μία συγκεκριμένη περίπτωση. Νομοθετούμε για ένα κεντρικό ζήτημα που, όμως, η κορύφωσή του αυτήν τη στιγμή μέσα από τη συγκεκριμένη περίπτωση μάς δίνει τη δυνατότητα να το δούμε με την πιο φιλελεύθερη, την πιο δίκαιη άποψη.

Όμως, ήδη -το τονίζω, για να μην αδικούμε τα πράγματα- το ότι το Υπουργείο πήρε την πρωτοβουλία αμέσως, σημαίνει πολλά. Και πρέπει, για να μπορούμε να δίνουμε σε κάθε πολιτικό και σε κάθε Υπουργό εκείνο που του ανήκει, αυτό, τουλάχιστον, να το αναγνωρίσουμε. Και με τον διάλογο να συμβάλουμε ο κα-θένας στο μέτρο του δυνατού.

Ένα δεύτερο θέμα, το οποίο θα ήθελα να πω προς αυτήν τη συγκεκριμένη κατεύθυνση και το οποίο νομίζω ότι πρέπει να προσέλθει μέσα από την ίδια τη Βουλή, είναι ότι εμείς με τον ίδιο μας τον λόγο, οι Βουλευτές όλων των πτερύγων, ανεξάρτητα από το τι πιστεύουμε για την τροπολογία, η οποία έρχεται έχουμε ένα χρέος: Να εκπέμψουμε από εδώ ένα μήνυμα προς τα έξω. Σε αυτόν τον νέο άνθρωπο, του οποίου αυτά είναι τα πιστεύω -με τα οποία μπορεί να διαφωνεί κανείς, όπως εγώ, καθέτως, όπως λέμε στην καθομιλουμένη- εκείνο το οποίο πρέπει να δώσουμε να καταλάβει και να εκπέμψουμε ως μήνυμα -και το κάνει η Βουλή, αλλά πολύ φοβάμαι ότι δεν το είδα από άλλες πλευρές απ’ έξω- είναι πως πρέπει να υπερασπισθεί τη ζωή του. Αυτό πρέπει να το δείξουμε. Χαίρομαι γιατί μέσα στη Βουλή η αγωνία που εκφράστηκε, ανεξάρτητα, όπως σας είπα πάλι, από τις πολιτικές μας διαφορές, είναι η αγωνία ότι αυτός ο άνθρωπος πρέπει να ζήσει, πρέπει να υπερασπισθεί τη ζωή του.

Δυστυχώς είδα λόγο έξω από τη Βουλή, που σαν να τον παρωθούσε να συνεχίσει μέχρι τέλους αυτήν την πράξη την οποία κάνει, η οποία είναι γι’ αυτόν πράξη συνείδησης. Όμως, ξέρετε όλοι -κι αυτό είναι χρέος των πολιτικών ανθρώπων και ιδίως των εκπροσώπων του λαού μέσα στο Κοινοβούλιο να αναδείξουν- ότι το υπέρτατο αγαθό είναι η ζωή. Γιατί χωρίς ζωή δεν υπάρχει αξία του ανθρώπου, αφού η αξία του ανθρώπου είναι σύμφυτη με τη ζωή.

Ό,τι κάνουμε, λοιπόν, εδώ το κάνουμε στέλνοντας ένα μήνυμα στον Νίκο Ρωμανό: Πριν απ’ όλα και ανεξάρτητα από το τι θα αποφασίσει το Κοινοβούλιο, πρέπει να υπερασπισθεί τη ζωή του. Γιατί η ζωή είναι μπροστά του για να πράξει αυτό το οποίο εκείνος πιστεύει και ως προς το οποίο κανένας από εμάς δεν μπορεί να γίνει κήνσορας, όσο κι αν διαφωνεί.

Όμως, ο αμφίσημος λόγος που ακούστηκε -το τονίζω- εκτός Κοινοβουλίου, νομίζω πως δεν δίνει το καλύτερο παράδειγμα για το πώς πρέπει να συμπεριφερόμαστε απέναντι στη νέα γενιά και τις αγωνίες που έχει και που μπορεί να έχει, γιατί οι καιροί που έρχονται γίνονται ολοένα και πιο δύσκολοι. Πιστεύω ότι αυτό το μήνυμα πρέπει να είναι ομόφωνο μέσα από το Κοινοβούλιο.

Το άλλο ζήτημα το οποίο θα ήθελα να θίξω, κύριε Υπουργέ, και κουραστικά θα το επαναλαμβάνω και θα το λέω είναι ότι στην έννομη τάξη μας, ακόμα και σήμερα, υπάρχουν διατάξεις του ν.3943/2011. Οι διατάξεις εκείνες που ορίζουν ότι αν κάποιος οφείλει στο δημόσιο ή στα νομικά πρόσωπα του ευρύτερου δημόσιου τομέα, ανεξάρτητα αν η αδυναμία να εκπληρώσει την οφειλή του είναι υπαίτια ή όχι, θεωρείται εγκληματίας.

Έχω πει πολλές φορές ότι είναι όνειδος για το πολιτικό, αλλά και για το νομικό μας σύστημα η διάταξη αυτή και πρέπει να εξαλειφθεί. Το έχω τονίσει πάλι από τη Βουλή. Δεν είστε ο αρμόδιος Υπουργός. Είναι αρμόδιος ο Υπουργός Οικονομικών. Όμως, δεν έτυχε ποτέ να βρίσκεται εδώ όσες φορές μιλούσα για να μπορώ να του ζητήσω μία εξήγηση. Αν εμμένω είναι γιατί έχω μάθει ότι αυτό το ζήτημα έχει παραπεμφθεί στην τρόικα. Και ελπίζω να μην είναι αλήθεια. Δηλαδή, το ζήτημα του αν και κατά πόσο μπορούμε να αποποινικοποιήσουμε αυτήν τη συμπεριφορά, έχει παραπεμφθεί στην τρόικα. Το τονίζω ότι δεν έχει καμιά αρμοδιότητα η τρόικα, όχι πολιτικά μόνο αλλά και θεσμικά. Δεν είναι νοητό από πλευράς Ευρωπαϊκού Δικαίου ή άλλου δικαίου που διέπει και τη συμπεριφορά της τρόικας, να έχει αρμοδιότητα επί θεμάτων που αφορούν την ποινική καταστολή.

Αυτό είναι πέρα και έξω και από την ευρωπαϊκή δικαιϊκή τάξη.

Επομένως, έχουμε κάθε δικαίωμα εμείς μόνοι μας, όπως δυστυχώς μπήκε αυτή η διάταξη τότε, έτσι και τώρα να φύγει. Και η διάταξη αυτή πρέπει να φύγει το συντομότερο δυνατό!

Θα σας πω ότι μέχρι και στο σημερινό νομοσχέδιο μπορείτε να φέρετε τροπολογία την τελευταία στιγμή. Το έχετε κάνει και άλλη φορά. Δεν υπάρχει κανείς μέσα στο Κοινοβούλιο που δεν θα τη δεχθεί, έστω και εκπρόθεσμη. Πρέπει όμως να έρθει η διάταξη αυτή που να καταργεί τη διάταξη του άρθρου 3 παρ. 1 του ν. 3943/2011.

Εν πάση περιπτώσει, όμως, πριν τελειώσουμε για τις διακοπές των Χριστουγέννων,- που δεν θα υπάρξουν λόγω των γνωστών ψηφοφοριών- σε οποιοδήποτε νομοσχέδιο συζητηθεί, η διάταξη αυτή πρέπει να φύγει! Δεν μπορεί να κλείσει ο φετινός χρόνος χωρίς να έχει φύγει αυτή η διάταξη από την ελληνική έννομη τάξη.

Παρακαλώ θερμά, λοιπόν, να το αντιμετωπίσετε αμέσως. Δεν είναι μόνο δική σας αρμοδιότητα. Το τονίζω όμως ότι ακόμα και εάν το φέρετε εσείς, ουδείς πρόκειται να έχει διαφορετική άποψη στο ζήτημα αυτό.

Σας ευχαριστώ και ζητώ συγγνώμη για την υπέρβαση του χρόνου.


[1] Σελ. 3243, http://www.hellenicparliament.gr/UserFiles/a08fc2dd-61a9-4a83-b09a-09f4c564609d/es20141209.pdf

Πληροφορίες Ιστότοπου

Η συγκεκριμένη ιστοσελίδα είναι η μοναδική παρουσία του Προκόπη Παυλόπουλου στο διαδίκτυο. Οποιαδήποτε άλλη παρουσίαση σε blogs, facebook, Flicker κ.τ.λ δεν αντιπροσωπεύει τον Καθηγητή Προκόπη Παυλόπουλο.