Βουλή - Αγορεύσεις / Παρεμβάσεις

4-12-2014. Αγόρευση κατά την συζήτηση επί του σν του Υπ. Οικονομικών «Κύρωση του κρατικού προϋπολογισμού και των προϋπολογισμών ορισμένων ειδικών ταμείων και υπηρεσιών οικονομικού έτους 2015».

…………….
ΠΡΟΕΔΡΕΥΩΝ (Ιωάννης Δραγασάκης): Ευχαριστούμε και εμείς.  Το λόγο έχει ο κ. Παυλόπουλος.

ΠΡΟΚΟΠΗΣ ΠΑΥΛΟΠΟΥΛΟΣ[1]: Ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε.

Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, όπως το κάνω περίπου είκοσι χρόνια τώρα κατά τη διάρκεια της συζήτησης του προϋπολογισμού, θα σας εκθέσω τις απόψεις μου και θα αποφύγω να κάνω δίκες προθέσεων ή ωραιοποιήσεις πραγμάτων.

Και αυτός ο προϋπολογισμός, όπως όλα αυτά τα τελευταία χρόνια της κρίσης, έχει τα προβλήματα που καλώς γνωρίζουμε. Πιστεύετε σοβαρά ότι η ίδια η Κυβέρνηση, το ίδιο το οικονομικό επιτελείο, ο κ. Σταϊκούρας που είναι εδώ, θεωρούν ότι αυτό το θεσμοθέτημα είναι τέλειο, ότι έχει μόνο θετικά στοιχεία; Δεν γνωρίζουμε ότι περιέχει πράγματα που, δυστυχώς, είναι απόρροια όλων αυτών των δεσμεύσεων, οι οποίες προέκυψαν για τη Χώρα από τον τρόπο που μπήκαμε στα μνημόνια; Και ιδίως από την άφρονα περίοδο των Κυβερνήσεων Παπανδρέου και Παπαδήμου; Αυτά πληρώνουμε τώρα.

Υπάρχει όμως μία διαφορά. Αυτός ο προϋπολογισμός έρχεται σε ένα κομβικό σημείο, όπου η Ελλάδα έχει τη δυνατότητα -και όχι μόνο την ελπίδα- να βγει από την κρίση.

 

Κι ένα άλλο, κυριότερο, επιχείρημα που με κάνει να τον υπερψηφίσω: Ξέρετε, αυτός ο προϋπολογισμός έρχεται την ώρα που έχουμε μία διαπραγμάτευση με την τρόικα και γίνεται χωρίς την επίνευσή της. Ακριβώς γιατί περιέχει τις «κόκκινες γραμμές», τις οποίες λέμε ότι δεν πρέπει και δεν μπορούμε να ξεπεράσουμε.

Έχετε αντιληφθεί, κύριοι συνάδελφοι, ότι αυτός ο προϋπολογισμός είναι πολύ καλύτερος από εκείνον που κάποιοι επιθυμούν να επιβάλουν στη Χώρα και ότι όσο περισσότερες θετικές ψήφους έχει αυτός ο προϋπολογισμός, με όλα τα προβλήματα και τα ελαττώματα που μπορεί να εμφανίζει, είναι το όπλο στα χέρια της Κυβέρνησης, για να διαπραγματευθεί απέναντι στις παράλογες απαιτήσεις της τρόικας και να της πει ότι «εγώ έχω την επίνευση του Κοινοβουλίου, δεσμεύτηκα απέναντι στους Βουλευτές μου, δεν μπορώ σε αυτές τις μονομερείς και παράλογες απαιτήσεις να υποχωρήσω»;

Οπλίζει κανείς την Κυβέρνηση υπερψηφίζοντας τον προϋπολογισμό, όταν όλοι ξέρουμε ότι διαπραγματεύεται. Και το κάνει έχοντας το βάρος όλης εκείνης της περιόδου για την οποία σας μίλησα προηγουμένως.

Δεν γνωρίζουμε τι επιδιώκει, αν όχι η τρόικα, τουλάχιστον αυτό που κρύβεται πίσω από την τρόικα. Που είναι το Διεθνές Νομισματικό Ταμείο, το οποίο εκφράζοντας αυθεντικά μία αδιέξοδη πολιτική λιτότητας της Γερμανίας, επιχειρεί μέσω αυτής της οδού να μείνει στην Ευρώπη.

Ξέρουμε όλοι καλά ότι το τέλος του μνημονίου είναι και το τέλος του Διεθνούς Νομισματικού Ταμείου στην Ευρώπη. Το οποίο μπήκε επειδή κάποιοι δυστυχώς από το ελληνικό πολιτικό σύστημα -και ξέρετε ποιος- το προσκάλεσαν και η Ευρώπη το αποδέχτηκε, γιατί ήταν παντελώς ανέτοιμη να αντιμετωπίσει την ελληνική κρίση.

Δεν αντιλαμβανόμαστε, λοιπόν, πόσο σημαντικό είναι να πούμε ότι κύριοι, αυτός ο προϋπολογισμός γίνεται χωρίς την έγκρισή σας, αλλά περιέχει όλες εκείνες τις «κόκκινες γραμμές», που σε πολλούς μπορεί να μην αρέσουν ή να ήθελαν περισσότερα αλλά πάντως είναι πολύ καλύτερες από αυτές που προσπαθούν να μας επιβάλουν.

Πρέπει, λοιπόν, να υπερψηφισθεί και να εφαρμοστεί αυτός ο προϋπολογισμός. Όπως πρέπει να προχωρήσουμε γενικότερα ομαλά σε αυτήν τη χρονική περίοδο, για να μπορέσει η Κυβέρνηση, τουλάχιστον στο μεταίχμιο που βρίσκεται, να βγάλει τον τόπο από τον εφιάλτη των μνημονίων και να περαιώσει και την Αναθεώρηση του Συντάγματος.

Γιατί ξέρουμε όλοι καλά ότι η πρόταση που καταθέτουμε, ίσως και αύριο, είναι μία πρόταση που στα περισσότερα σημεία της συμφωνούμε όλοι.

Ποιος είναι εκείνος που δεν θέλει, θωράκιση δικαιωμάτων, εξορθολογισμό της εκτελεστικής εξουσίας, αποφυγή του πρωθυπουργοκεντρικού συστήματος;

 Ποιος είναι εκείνος που δεν θέλει, τον περιορισμό των όποιων προνομίων έχουν μείνει στους Βουλευτές και ιδίως στο θέμα της ασυλίας;

Ποιος είναι εκείνος που δεν θέλει, να πάψει να υπάρχει αυτό το καρκίνωμα, το οποίο όλοι καταδικάζουμε, που λέγεται «διατάξεις περί ευθύνης υπουργών», οι οποίες μας καθιστούν έκθετους στα μάτια της κοινωνίας;

Όλοι ξέρουμε ότι αυτό πρέπει να τελειώσει και θέλει λίγο καιρό. Μπορεί σε πέντε με έξι μήνες η πρώτη φάση να έχει τελειώσει, ώστε η επόμενη Βουλή -όποτε εκλεγεί να είναι πραγματικά Αναθεωρητική. Και η Αξιωματική Αντιπολίτευση έχει πενήντα Βουλευτές και μπορεί να φέρει τη δική της πρόταση και να την συζητήσουμε. Το απέκλεισε κανείς; Πρέπει όμως να έχουμε τον χρόνο να το κάνουμε.

Άρα, δεν μπορώ να καταλάβω, θεσμικά και πολιτικά, αυτήν την ένταση που έχει προκληθεί με εκείνο που λέγεται, ότι όσοι ψηφίσουν Πρόεδρο της Δημοκρατίας είναι αποστάτες και νομοτελειακά πρέπει να πάμε σε εκλογές.

Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι της Αντιπολίτευσης και ιδίως της Αξιωματικής Αντιπολίτευσης και όσοι έχετε αυτήν την στάση, θέλω να σας ρωτήσω πολύ απλά το εξής:

Είναι προσχηματική η στάση της Κυβέρνησης, η οποία έρχεται και καταθέτει πρόταση αναθεώρησης, ξέροντας ότι κατά το Σύνταγμα η θητεία της είναι μέχρι τον Ιούνιο του 2016;

Είναι, παραδείγματος χάριν, η Κυβέρνηση η οποία βρίσκεται εν αδίκω όταν λέει εφαρμόζω το άρθρο 32 του Συντάγματος το οποίο ορίζει ότι πρέπει να βγάλουμε Πρόεδρο της Δημοκρατίας, αν συμφωνήσουμε σε ένα πρόσωπο;

Και όταν ακούω από την άλλη πλευρά ότι δεν συζητάμε για πρόσωπα και ότι η χώρα πρέπει να πάει σε εκλογές, ποιος είναι εκείνος που βρίσκεται εν αδίκω απέναντι στους θεσμούς και την πολιτική ζωή του τόπου; Αυτός ο οποίος θέλει να εφαρμόσει το Σύνταγμα γιατί αυτό λέει το Σύνταγμα ή εκείνος ο οποίος έρχεται και λέει ξέρετε, δεν με ενδιαφέρει το Σύνταγμα και ακολουθεί τα χνάρια του Γιώργου Παπανδρέου του 2009;

Ποιος μπορεί να διατείνεται ο αυθεντικός εκφραστής της βούλησης του ελληνικού λαού; Ποιος είναι εκείνος που δικαιούται να θεωρεί τον εαυτό του αυθεντικό ερμηνευτή του Συντάγματος;

Πάντως, αυτός ο οποίος διαστρέφει τους θεσμούς και καταχρηστικά χρησιμοποιεί το άρθρο 32, αυτός είναι που βρίσκεται θεσμικά και πολιτικά εν αδίκω. Κι όχι ο Βουλευτής ο οποίος καλείται κατά συνείδηση να ψηφίσει εκείνον τον οποίο νομίζει ως Πρόεδρο της Δημοκρατίας.

Ξέρετε, οι μεγαλόστομες κραυγές των ανθρώπων -σας είπα και πάλι- που θεωρούν ότι αυθεντικά ερμηνεύουν τον ελληνικό λαό, αυθεντικά ερμηνεύουν το Σύνταγμα, δημιουργούν διχαστικές εντάσεις μέσα σε αυτήν την Αίθουσα.

… Το λιγότερο που θέλει τούτη την ώρα ο τόπος και ο Λαός, είναι αυτή η ένταση. Δεν λέω να υποστείλουμε τις σημαίες των αντιπαραθέσεων που βασίζονται σε επιχειρήματα. Λέω όμως ότι δεν μπορεί να χρησιμοποιούμε τους θεσμούς, για να επιτύχουμε αυτό το οποίο θέλουμε και μάλιστα με συγκυριακές και ευκαιριακές αιτιολογίες.

Ευχαριστώ πολύ.


[1] Σελ. 2810, http://www.hellenicparliament.gr/UserFiles/a08fc2dd-61a9-4a83-b09a-09f4c564609d/ es20141204.pdf

Πληροφορίες Ιστότοπου

Η συγκεκριμένη ιστοσελίδα είναι η μοναδική παρουσία του Προκόπη Παυλόπουλου στο διαδίκτυο. Οποιαδήποτε άλλη παρουσίαση σε blogs, facebook, Flicker κ.τ.λ δεν αντιπροσωπεύει τον Καθηγητή Προκόπη Παυλόπουλο.