Βουλή - Αγορεύσεις / Παρεμβάσεις

15-10-2014. Αγόρευση κ. Π. Παυλόπουλου κατά τη συνέχιση της συζήτησης του σ/ν του Υπ. Εσωτερικών «Έλεγχος των οικονομικών των πολιτικών κομμάτων και των αιρετών αντιπροσώπων της Βουλής και Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου».
…………..

ΠΡΟΚΟΠΗΣ ΠΑΥΛΟΠΟΥΛΟΣ[1]: Κύριοι συνάδελφο, πρώτα πρέπει να πω ότι η αλλαγή που έγινε στο άρθρο 19 είναι απολύτως ικανοποιητική και είναι σωστότερη. Γιατί παραπέμπει σε διάταξη που ήδη υπάρχει στον Κανονισμό της Βουλής, δηλαδή στη σύσταση του Γνωμοδοτικού Συμβουλίου, το οποίο ούτως ή άλλως προβλέπεται από τον Κανονισμό, για να παρεμβαίνει. Και να παρεμβαίνει πού; Στις περιπτώσεις που μιλάμε για μέλη της κυβέρνησης και όχι για Βουλευτές βεβαίως. Γι’ αυτό και ξεκαθαρίζει η ρύθμιση αυτή ότι μιλάμε μόνο για πρόσωπα που υπάγονται στο πλαίσιο του άρθρου 86 του Συντάγματος.

Απλώς και μόνο θεωρώ ότι είναι αυτονόητη αυτή η μικρή αλλαγή στο ακροτελεύτιο άρθρο που έρχεται και λέει, για την εξουσιοδότηση εκεί, ότι δεν μιλάμε για ειδικά θέματα, αλλά για ειδικότερα θέματα ή θέματα τεχνικού ή λεπτομερειακού χαρακτήρα. Κι αυτό φαντάζομαι ότι στην τελική διατύπωση θα φανεί. Δεν χρειάζεται καν να θεωρήσει κανείς ότι είναι κάποια τροποποίηση, είναι καθαρά βελτίωση φραστική.

Θα μου επιτρέψετε, λοιπόν, ύστερα από τις ευχαριστίες για τις αλλαγές που έγιναν χθες και που βαίνουν προς την κατεύθυνση του σεβασμού του Συντάγματος, να αναφερθώ σε δύο ζητήματα που αφορούν μια τροπολογία και μια διατύπωση, η οποία θα μπορούσε να γίνει. Έστω όμως και τώρα μπορεί να έρθει με τη μορφή της τροπολογίας και με τη συναίνεση των συναδέλφων.

 

Αφορούν τα εξής θέματα: Πρώτον, μία τροπολογία την οποία έχουν καταθέσει οι συνάδελφοι κ.κ. Σενετάκης και Σαλτούρος. Τι έχει συμβεί; Και το λέω και σε ανθρώπους που γνωρίζουν- και οι τρεις σας- πολύ καλά την τοπική αυτοδιοίκηση. Στο παρελθόν ιδίως έχουν υπάρξει φαινόμενα, με συμπαιγνία υπαλλήλων των Οργανισμών Τοπικής Αυτοδιοίκησης, μη βεβαίωσης φόρων και τελών. Δεν τα βεβαίωναν. Ήρθαν στη δικαιοσύνη οι υποθέσεις αυτές και εκτός από τους κατηγορούμενους, πάνε και τους δημάρχους για έλλειψη εποπτείας. Διότι βεβαίως αφού έχει περά-σει ο χρόνος, η βεβαίωση δεν μπορεί να γίνει.

Το θέμα είναι ανεξάρτητο από την τύχη των αιρετών. Εύχομαι και ελπίζω η ποινική δικαιοσύνη να καταλάβει τι προκαλεί η έλλειψη εποπτείας. Σκεφθείτε, κύριοι συνάδελφοι της Αριστεράς -ιδίως όσοι έχετε διατελέσει στην τοπική αυτοδιοίκηση- να είναι υπεύθυνος ο δήμαρχος και να πηγαίνει κατηγορούμενος -ιδίως στους μεγάλους δήμους- διότι ένας υπάλληλος από κάτω συναλλάσσεται και δίνει ψευδή στοιχεία. Όμως, αυτό είναι το λιγότερο αν και είναι πολύ ανθρώπινο. Το θέμα είναι ότι μέχρι σήμερα αυτά τα πράγματα δεν μπορούν να βεβαιωθούν αναδρομικά. Και έτσι οι Οργανισμοί Τοπικής Αυτοδιοίκησης χάνουν πόρους.

Η ρύθμιση αυτή την οποία φέρνουν οι συνάδελφοι είναι πολύ σωστή. Μάλιστα, τονίζω ότι εφόσον γίνει αποδεκτή η ερμηνεία, πρέπει να αφορά και βεβαιωμένες ή μη βεβαιωμένες οφειλές που ήδη υπάρχουν. Ζητούν δηλαδή οι συνάδελφοι να λέει ότι μπορεί πάντοτε να γίνεται η βεβαίωση αναδρομικά στο πλαίσιο της εικοσαετίας που υπάρχει η σχετική παραγραφή για τις λοιπές απαιτήσεις του δημοσίου. Άρα, να ισχύει για τους Οργανισμούς Τοπικής Αυτοδιοίκησης. Δεν είναι δηλαδή δυνατόν να μην ισχύει. Γιατί αυτοί είναι ένα είδος φοροφυγάδων, που δεν πληρώνουν φόρους, τέλη κ.λπ.. Όταν μιλάμε για φόρους που τους εισπράττει η τοπική αυτοδιοίκηση, πρέπει αυτή η διάταξη να περάσει και να γίνει δεκτή. Όχι μόνο δεν δημιουργεί έξοδα αλλά αντίθετα είναι αυτονόητο ότι φέρνει έσοδα.

Δεύτερον, κάτι που θυμίζω είναι πως πρέπει πάντοτε οι Υπουργοί, την ώρα που ψηφίζουμε κάτι εδώ, όταν την τελευταία στιγμή κάνουν μια διατύπωση, να προσέχουν πως διατυπώνεται από τις υπηρεσίες.

Τι είχε συμβεί δηλαδή, κύριοι συνάδελφοι, και φαντάζομαι πως θα το θυμάστε. Όταν ψηφίζαμε εδώ την άνοιξη του τρέχοντος έτους το ν. 4257/2014, υπήρχε στο νόμο αυτό και η διάταξη του άρθρου 51, η οποία ρύθμιζε -καλή ώρα όπως τώρα που πάμε να κάνουμε περισσότερες δόσεις και μακάρι να γίνουν- τις δόσεις των οφειλών προς την τοπική αυτοδιοίκηση. Αύξανε αυτές τις δόσεις, για να μπορούν να πληρώσουν αυτοί οι άνθρωποι και να εισπράξουν οι υπηρεσίες, από είκοσι πέντε που ήταν στις εβδομήντα δύο.

Υπήρχε εκεί μια διάταξη -δεν ξέρω ποιος την είχε φτιάξει- που έλεγε ειδικά για ορισμένες οφειλές οι οποίες ανήκαν στο ν. 3801/2009, δηλαδή ήταν με το παλαιότερο καθεστώς. Συζητήσαμε εδώ και είπαμε ότι αυτό δεν γίνεται, αφού με βάση την αρχή της ισότητας είναι αντισυνταγματικό. Γιατί αυτή η οφειλή; Τι ρόλο παίζει; Συμφωνήσαμε, λοιπόν, όλες οι πτέρυγες, πως τέτοιες εξαιρέσεις συγχωρούνται -το λέει μέσα ο νόμος, όταν δηλαδή δεν ισχύουν οι τρέχουσες ρυθμίσεις του νόμου αυτού με τις εβδομήντα δόσεις- μόνο εάν το προηγούμενο καθεστώς είναι ευνοϊκότερο. Είναι λογικό πως εάν είναι ευνοϊκότερο, γιατί να ισχύουν οι νέες ρυθμίσεις; Όχι, όμως, να είναι δυσμενέστερο, γιατί έχουμε παραβίαση της αρχής της ισότητας.

Μπαίνει, λοιπόν, η διάταξη. Συμφωνούμε όλοι εδώ να μπει η διάταξη. Όμως, η διάταξη παρεισφρέει σε άλλη παράγραφο και η ερμηνεία που δίνουν -όχι η πολιτική ηγεσία, οφείλω να το πω-οι υπάλληλοι του Υπουργείου, είναι πως αφού είναι στην παράγραφο 3, αυτό ισχύει μόνο για εκείνη την παράγραφο. Άλλα ψηφίσαμε, άλλα είδαμε!

Παρατηρείται μάλιστα σήμερα αυτό το φαινόμενο, ενώ θα μπορούσε, κύριοι Υπουργοί -σας το λέω μετά λόγου γνώσεως και αυτό το περιμένει η τοπική αυτοδιοίκηση- να υπάρχει σύμφωνη με το Σύνταγμα ερμηνεία των διατάξεων και με απλή εγκύκλιο να λέγατε:

Ξέρετε, αυτό είναι έτσι, δηλαδή η ερμηνεία, επειδή μπήκε σε άλλη διάταξη, οφείλει να είναι σύμφωνη με το Σύνταγμα. Και άρα όλοι έχουν τις εβδομήντα δόσεις. Το προηγούμενο καθεστώς, όπου ισχύει, ισχύει μόνο εάν είναι ευνοϊκότερο. Εφόσον, όμως, δεν μπορεί να βγει αυτή η εγκύκλιος, σας προτείνω μια απλή διατύπωση στην πρώτη παράγραφο. Ότι δηλαδή ισχύουν βέβαια οι διατάξεις του ν. 3801/2009, τηρουμένων πάντοτε των διατάξεων της περίπτωσης β’ της παραγράφου 2 του παρόντος άρθρου. Να παραπέμπει, εφόσον το θέλουν έτσι.

Όμως, πραγματικά, δεν είναι δυνατόν στη σύγχρονη εποχή, όταν η Βουλή νομοθετεί κάτι, όταν γίνεται τέτοια συζήτηση, είναι γόνιμος ο διάλογος, τα αποδέχεστε εσείς σαν αποτέλεσμα του διαλόγου -γιατί είναι απόλυτα λογικό- και έρχεται η ώρα της τελικής διατύπωσης -γιατί η τελική διατύπωση γίνεται πάντοτε και πάει στο νομοθετικό της Βουλής- αυτή η διατύπωση να αναιρεί το περιεχόμενο των ρυθμίσεων που η Βουλή ψήφισε.

 Αυτές τις δύο ρυθμίσεις ήθελα να προτείνω προς όλους να τις αποδεχθούμε. Να αποδεχθούμε δηλαδή τη διάταξη για την αναδρομική και μελλοντική είσπραξη βεβαιωμένων οφειλών προς τους Οργανισμούς Τοπικής Αυτοδιοίκησης, στο πλαίσιο της εικοσαετίας που είναι η παραγραφή και, βεβαίως, την ενοποίηση των διατάξεων, που αφορούν τις οφειλές προς τους Οργανισμούς Τοπικής Αυτοδιοίκησης. Ότι δηλαδή το καθεστώς του 2014 ισχύει για όλους και δεν ισχύουν ειδικότερες ρυθμίσεις, παρά μόνο εάν αυτές είναι ευνοϊκότερες. Δηλαδή οι εβδομήντα δόσεις ισχύουν για όλους, γιατί δεν μπορεί να υπάρχουν πολίτες πρώτης και δεύτερης κατηγορίας.

Και τονίζω όχι μόνο δεν έχει την παραμικρή αιχμή προς την πολιτική ηγεσία, αλλά ευχαριστώ πολύ, γιατί ακόμα και τα στελέχη της πολιτικής ηγεσίας συνέδραμαν, ώστε να μπορέσει να γίνει καλύτερη δουλειά προς την κατεύθυνση αυτή.

Ευχαριστώ πάρα πολύ, κύριοι συνάδελφοι.


[1] Σελ. 372, http://www.hellenicparliament.gr/UserFiles/a08fc2dd-61a9-4a83-b09a-09f4c564609d/ es20141015.pdf

Πληροφορίες Ιστότοπου

Η συγκεκριμένη ιστοσελίδα είναι η μοναδική παρουσία του Προκόπη Παυλόπουλου στο διαδίκτυο. Οποιαδήποτε άλλη παρουσίαση σε blogs, facebook, Flicker κ.τ.λ δεν αντιπροσωπεύει τον Καθηγητή Προκόπη Παυλόπουλο.