Βουλή - Αγορεύσεις / Παρεμβάσεις

14-10-2014. Αγόρευση κ. Προκόπη Παυλόπουλου κατά την συζήτηση επί της αρχής, του σ/ν του Υπ. Οικονομικών «Έλεγχος των οικονομικών των πολιτικών κομμάτων και των αιρετών αντιπροσώπων Βουλής και Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου».
…………

ΠΡΟΚΟΠΗΣ ΠΑΥΛΟΠΟΥΛΟΣ[1]: Ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε.

Κύριε Υπουργέ, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, θέλω να κάνω μία προκαταρκτική παρατήρηση. Ψηφίζω επί της αρχής το σχέδιο νόμου, γιατί σαφώς βελτιώνει τα πράγματα σε σχέση με εκείνα που ισχύουν σήμερα. Δεν μπορώ, όμως, να μην τονίσω, για να είμαστε ειλικρινείς, ότι τελικά το ζήτημα της διαφάνειας του πολιτικού χρήματος δεν είναι μόνο ζήτημα κανόνων δικαίου, είναι ζήτημα νοοτροπίας ενός πολιτικού συστήματος αλλά και ενός λαού.

Το λέω αυτό, γιατί συνηθίζουμε να χαϊδεύουμε αυτιά. Πριν απ’ όλα, πρέπει να κάνουμε την αυτοκριτική μας ως προς το τι είναι εκείνο που έχουμε αποδεχθεί και ανεχθεί όλα αυτά τα χρόνια.

Θα έλεγα, όμως, ότι είναι θέμα και του ελληνικού λαού, γιατί; Πρώτα απ’ όλα, γιατί είμαι οπαδός -και το απευθύνω αυτό κυρίως προς την Αριστερά- αυτού που είχε πει ο Ασημάκης Πανσέληνος: Ότι στην πραγματική δημοκρατία κράτος και πολίτες πρέπει να έχουν αμοιβαίο αίσθημα ενοχής. Κι ακόμη τούτο: Το ποια ποιοι γενικότερα στο πολιτικό μας σύστημα είναι τα «είδη», τα οποία διαμορφώθηκαν μέσα στις θερμοκοιτίδες ή στα εκκολαπτήρια της διαπλοκής το ξέρουν όλοι, είναι ηλίου φαεινότερον και αρνούμαι να δεχθώ ότι ο πολίτης δεν το ξέρει.

Ας αποφασίσει και εκείνος ποιους στέλνει στη Βουλή, ποιους επιλέγει. Γιατί αν δεχόμουν ότι επηρεάζεται τόσο πολύ ώστε δεν μπορεί να το καταλάβει, θα τον υποτιμούσα. Και όπως σας είπα, πιστεύω σ’ αυτήν την άποψη του Ασημάκη Πανσέληνου. Καιρός, λοιπόν, και ο ελληνικός λαός να αναλάβει τις δικές του ευθύνες.

Δύο πράγματα θα ήθελα να πω, κύριε Υπουργέ, αφού ψηφίζω επί της αρχής. Υπάρχουν δύο θέματα συνταγματικότητας τα οποία είναι πολύ σημαντικά. Το ένα μάλιστα θα έλεγα ότι είναι κορυφαίο. Το επισημαίνει και το Επιστημονικό Συμβούλιο της Βουλής. Και απορώ πραγματικά πώς μπήκε, πως παρεισέφρησε αυτή η διάταξη στο άρθρο 19 παράγραφος 2, στο τελευταίο εδάφιο. Τι λέει εκεί; Αναφέρεται στο δικαστικό συμβούλιο του άρθρου 86 παράγραφος 4 του Συντάγματος, δηλαδή στο δικαστικό συμβούλιο που κατά το άρθρο 86 παράγραφος 4 συνιστάται ad hoc, όταν παραπεμφθεί κάποιος, μέλος της Κυβέρνησης ή Υφυπουργός, διότι διέπραξε αδίκημα κατά την άσκηση των καθηκόντων του. Διότι τότε, όταν κάποιος παραπεμφθεί από τη Βουλή, συνιστάται ad hoc το δικαστικό συμβούλιο, το οποίο διεξάγει κύρια ανάκριση κατά τα άρθρα 307 επόμενα του Κώδικα Ποινικής Δικονομίας, για να πάει μετά στο ειδικό δικαστήριο. Όπως αντιμετωπίζουμε την περίπτωση του τέως συναδέλφου του κ. Παπακωνσταντίνου, που έχουμε το δικαστικό συμβούλιο εν εκκρεμότητι και το ειδικό δικαστήριο στη συνέχεια. Αυτό είναι ένα ad hoc όργανο, μόνο για τις περιπτώσεις όπου έχουμε παραπομπή. Τι λέει, λοιπόν, το άρθρο αυτό αν το κοιτάξετε; Και σας λέω, απορώ ποιος διατύπωσε αυτήν τη διάταξη. Ιδέα δεν έχει από το τι λέει το Σύνταγμα; Πρώτη φορά, δε, βλέπω -και ορθώς- το Επιστημονικό Συμβούλιο της Βουλής να το λέει καθαρά: Αυτό είναι αντισυνταγματικό. Ξέρετε τι λέει μέσα εκεί; Λέει ότι όταν ένα πολιτικό πρόσωπο είτε Βουλευτής -και Βουλευτής ακόμα- είτε Υπουργός ελέγχεται για πολιτικό χρήμα, επικουρεί στη συνέχεια, έρχεται και κάνει δηλαδή επικουρική δουλειά το δικαστικό συμβούλιο! Ποιο δικαστικό συμβούλιο; Αυτό δημιουργείται ad hoc, όπως σας είπα. Αν το δείτε, εκλέγεται ad hoc με κλήρωση. Είναι δυνατόν να λειτουργήσει αυτό και για Βουλευτές ακόμη; Καλά, ούτε για Υπουργούς δεν λειτουργεί, γιατί οι Υπουργοί παραπέμπονται για αδικήματα κατά την άσκηση των καθηκόντων, ενώ ξέρουμε πολύ καλά ότι τα θέματα του χρηματισμού ή άλλα τινά, θέματα διαφάνειας, δεν είναι κατά την άσκηση των καθηκόντων. Είναι κομματική ιδιότητα κι αυτά είναι διαχωρισμένα. Απορώ! Αυτό δεν είναι ότι το λέει ο Προκόπης Παυλόπουλος ή ο οποιοσδήποτε άλλος. Είναι έτσι. Δεν γίνεται διαφορετικά, πρέπει να φύγει, και να κοιτάξετε ποιος είχε τη φαεινή ιδέα αυτής της διάταξης. Ειλικρινά μιλώ, δεν μπορεί να ήταν νομικός. Δεν μπορώ να φαντασθώ άνθρωπο που αγνοεί στοιχειωδώς μια από τις διατάξεις που είναι κορυφαίες, γιατί μας απασχολούν πολύ τον τελευταίο καιρό και βεβαίως τελεί εν δυνάμει υπό αναθεώρηση.

Επίσης, υπάρχει μια διάταξη -και μη με κατηγορήσετε για νομικισμό, το έχω δει και σε άλλα νομοσχέδια μέσα στο καλοκαίρι-η ακροτελεύτια διάταξη, που λέει το εξής. Δεν ξέρω ποιος έχει την πρωτοβουλία αυτής της διατύπωσης. Ακούστε τι λέει. Είναι η διάταξη που μπαίνει πάντοτε στο τέλος και δίνει την εξουσιοδότηση με υπουργικές αποφάσεις να ρυθμίζονται ορισμένα θέματα. Λέει: «Με απόφαση του Υπουργού Εσωτερικών και των κατά περίπτωση αρμόδιων Υπουργών, όπου τούτο απαιτείται, μπορεί να ρυθμίζεται κάθε ειδικό θέμα που αναφέρεται στην εφαρμογή των διατάξεων του παρόντος νόμου». Αυτή είναι διάταξη εφαρμοστική του άρθρου 43 παράγραφος 2, εδάφιο β’ του Συντάγματος. Μόνο που το Σύνταγμα επιτρέπει την εξουσιοδότηση σε άλλα όργανα, πλην του Προέδρου της Δημοκρατίας, όπως γνωρίζετε, κύριοι συνάδελφοι, μόνο για ειδικότερα τεχνικά ή λεπτομερειακά θέματα. Και το «ειδικό» από το «ειδικότερο» έχει τεράστια σημασία. Ο συντακτικός νομοθέτης χρησιμοποιεί τον όρο «ειδικότερο», γιατί πρέπει να είναι ήδη ειδικό το θέμα κατά το νόμο. Όταν μου λέτε ότι μπορεί να ρυθμίζει ειδικό θέμα εδώ, στην πραγματικότητα μου λέτε ότι ο νόμος παρέχει αντισυνταγματική εξουσιοδότηση. Πρέπει να διορθωθεί, λοιπόν, αυτό και πρέπει να λεχθεί «μπορεί να ρυθμίζεται κάθε ειδικότερο θέμα ή θέμα τεχνικού ή λεπτομερειακού χαρακτήρα». Είναι ακριβώς η διατύπωση την οποία έχει το άρθρο 43, παράγραφος 2, εδάφιο β’ του Συντάγματος.

Αυτά σχετικά με την αντισυνταγματικότητα των δύο διατάξεων στην οποία σας λέω και πάλι ότι ούτε παραξενιά μου είναι ούτε θεωρητική μου άποψη. Έτσι είναι και δεν γίνεται διαφορετικά. Πρέπει αυτές οι διορθώσεις να γίνουν και το λέω ακριβώς για να ξέρουμε τι ψηφίζουμε σ’ αυτήν τη Βουλή.

Και κάτι άλλο. Επειδή δεν ξέρω αν θα μας δοθεί αύριο η ευκαιρία και πόσοι θα μιλήσουμε, με αφορμή διατάξεις τροπολογιών, θα ήθελα να αναφερθώ στην τροπολογία του Υπουργείου Διοικητικής Μεταρρύθμισης, η οποία αφορά το ζήτημα της αλλαγής των προϊσταμένων. Όπως ξέρετε, από το 2010 και μετά, στην ουσία ακυρώθηκε ο κώδικας τον οποίον είχε ψηφίσει η Κυβέρνηση Καραμανλή με τη συναίνεση σχεδόν όλης της Βουλής. Και το ΚΚΕ ακόμα την εποχή εκείνη δεν είχε ψηφίσει, κατά την πάγια πρακτική του, «ΟΧΙ». Είχε ψηφίσει και εκείνο την εποχή εκείνη «ΠΑΡΩΝ», αν θυμάμαι καλά.

Υπήρχε ο Κώδικας και έρχεται ο κ. Ραγκούσης και ψηφίζει τον περίφημο «νόμο Ραγκούση» στον οποίο φτιάχνει ένα ιδεατό σχήμα γραπτών διαγωνισμών. Δεν εφαρμόστηκε στο σύνολο ποτέ. Όλες οι μεταβατικές διατάξεις όμως εφαρμόστηκαν.

Ήρθε η Κυβέρνηση τώρα, φτιάχνει ένα σύστημα το οποίο -εν πάση περιπτώσει- είναι καλύτερο απ’ αυτό που υπήρχε και αρχίζει και να εφαρμόζεται. Και βλέπω «ανακοίνωση» του κ. Ραγκούση διότι, λέει -έβγαλε «ανακοίνωση» ο κ. Ραγκούσης- «διαιωνίζεται το καθεστώς των μεταβατικών διατάξεων» όπου, κύριοι συνάδελφοι, όπως ξέρετε μέχρι σήμερα, οι προϊστάμενοι σε βαθμίδα γενικής διεύθυνσης επιλέγονται, ακόμα και σήμερα, από τον κύριο Υπουργό. Δεν μπορούσε να γίνει διαφορετικά γιατί -σας είπα- είχαμε αυτή την κληρονομιά.

Όμως, κύριοι συνάδελφοι του ΠΑΣΟΚ, -αν είναι κανείς εδώ-αυτά, δηλαδή ότι θα είναι ανεφάρμοστος ο «νόμος Ραγκούση», κάποιοι τα λέγαμε. Μέσα στην Αίθουσα της Γερουσίας είχα πει τότε ότι αυτό το σύστημα το οποίο υιοθετείται, είναι ανεφάρμοστο εκ των πραγμάτων. Γραπτός διαγωνισμός καθ’ άπασαν την επικράτεια! Τα έφτιαχναν -κατά την εκτίμησή μου- για να είναι ανεφάρμοστα, για να μπορεί να υπάρχει αυτή η μεταβατική περίοδος και να διαλέγει ο κύριος Υπουργός όποιον ήθελε. Τουλάχιστον, τώρα η Κυβέρνηση επιχειρεί ένα σχήμα, το οποίο διαμόρφωσε, να το βάλει σε εφαρμογή. Και βγαίνει να κάνει κριτική ο κ. Ραγκούσης;

Κύριε Υπουργέ, έχετε ζήσει την εμπειρία. Επειδή ήσασταν Υφυπουργός την εποχή εκείνη, γνωρίζετε τι είπα στην Αίθουσα Γερουσίας της Βουλής για το νόμο Ραγκούση. Όμως, ποιος άκουγε την εποχή εκείνη; Ποιος πίστευε την εποχή εκείνη ότι ένας άνθρωπος, μετά από τη συντριβή της Νέας Δημοκρατίας, ο οποίος ήταν Υπουργός, δεν το έλεγε επειδή είχε καταργηθεί ο Κώδικας τον οποίο είχε θεσπίσει ενάμισι χρόνο πριν;

Το λέω αυτό το πράγμα -και ολοκληρώνω, πήρα λίγο χρόνο παραπάνω, κύριε Πρόεδρε- γιατί συλλογίζομαι τους Βουλευτές-και δεν το λέω για τον εαυτό μου, γιατί θα μπορούσα να πω ότι είμαι πολύ ευνοημένος και από την πολιτική ζωή και από την πολιτική μου εξέλιξη- όταν έρχεται κάποια στιγμή και λέμε ορισμένα πράγματα και τα τονίζουμε. Δεν τα λέμε ούτε από ζήλια ούτε υπάρχει καμμία υστερόβουλη προσπάθεια προβολής. Τα λέμε γιατί πιστεύουμε ότι μπορεί να είμαστε χρήσιμοι σε κάτι. Και πρέπει να λαμβάνονται σοβαρά υπόψη πριν δημιουργηθεί το κακό. Το ίδιο πράγμα δεν συνέβη και με τον ΕΝΦΙΑ;

….Κάποιοι τα λέγαμε πριν ψηφιστεί ο ΕΝΦΙΑ και κοινοποιούσαμε στο Υπουργείο Οικονομικών γραπτώς τις απόψεις μας, τις οποίες αγνοούσαν. Και σήμερα ψάχνουμε να δούμε ποιοι είναι οι υπαίτιοι του συνταγματικού εξαμβλώματος που προέκυψε.

Το λέω προς κάθε κατεύθυνση. Ας κοιτάξουμε αυτές τις δύσκολες ώρες τον κάθε Βουλευτή. Και δεν το λέω -το τονίζω- για τον εαυτό μου. Το λέω ιδίως για τους νέους Βουλευτές που έρχονται εδώ, κρατούν τις σημειώσεις τους επιμελώς και θέλουν πραγματικά να συνεισφέρουν. Ας κοιτάξουμε τι συνεισφέρει ο καθένας. Μπορεί μέσα σε αυτό να υπάρχει μια ιδέα, μπορεί να υπάρχει μια άποψη η οποία πραγματικά να είναι δημιουργική. Μην το υποτιμάμε και μην θεωρούμε -ιδίως όσοι ασκούν εξουσία- ότι τα ξέρουν όλα. Κανείς δεν τα ξέρει όλα ιδίως, σε μια παράξενη εποχή σαν τη σημερινή, όπου είναι πολύ πιο δύσκολο να καταλάβουμε το αυτονόητο. Γιατί αυτό, δυστυχώς, έχει γίνει πια ζητούμενο.

Ευχαριστώ και ζητώ συγγνώμη.


[1] Σελ. 308, http://www.hellenicparliament.gr/UserFiles/a08fc2dd-61a9-4a83-b09a-09f4c564609d/ es20141014.pdf

Πληροφορίες Ιστότοπου

Η συγκεκριμένη ιστοσελίδα είναι η μοναδική παρουσία του Προκόπη Παυλόπουλου στο διαδίκτυο. Οποιαδήποτε άλλη παρουσίαση σε blogs, facebook, Flicker κ.τ.λ δεν αντιπροσωπεύει τον Καθηγητή Προκόπη Παυλόπουλο.