ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ

Αθήνα, 5 Δεκεμβρίου 2013

ΣΗΜΕΙΑ ΟΜΙΛΙΑΣ

ΚΑΤΑ ΤΗ ΣΥΖΗΤΗΣΗ ΕΠΙ ΤΟΥ Σ/Ν ΤΟΥ ΥΠΟΥΡΓΕΙΟΥ ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΩΝ: «ΚΥΡΩΣΗ ΤΟΥ ΚΡΑΤΙΚΟΥ ΠΡΟΫΠΟΛΟΓΙΣΜΟΥ ΚΑΙ ΤΩΝ ΠΡΟΥΠΟΛΟΓΙΣΜΩΝ ΟΡΙΣΜΕΝΩΝ ΕΙΔΙΚΩΝ ΤΑΜΕΙΩΝ ΚΑΙ ΥΠΗΡΕΣΙΩΝ ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΟΥ ΕΤΟΥΣ 2014».

 «Ψηφίζω τον προϋπολογισμό, διότι τούτο αποτελεί στοιχειώδες κοινοβουλευτικό μου χρέος.  Αφού στηρίζω την Κυβέρνηση, και με δεδομένο το γεγονός ότι η ψήφιση του Προϋπολογισμού συνιστά, στο πλαίσιο του Κοινοβουλευτικού μας Πολιτεύματος, μορφή ψήφου εμπιστοσύνης προς αυτήν, οφείλω να τον υπερψηφίσω.  Επειδή όμως η υπερψήφιση του Προϋπολογισμού προϋποθέτει, κατά την ίδια του τη φύση, τη δυνατότητα αποτελεσματικής εκτέλεσής του –για την οποία δεν μου επιτρέπεται ν’ αμφιβάλω- περιμένω από τον κ. Υπουργό Οικονομικών και τους λοιπούς αρμόδιους Υπουργούς δύο, τουλάχιστον, διευκρινίσεις:  Η πρώτη αφορά τη ρύθμιση για την αποτροπή της απελευθέρωσης των πλειστηριασμών της πρώτης κατοικίας, ως προς την οποία, μάλιστα έχω καταθέσει δημοσίως συγκεκριμένη πρόταση. Και η δεύτερη αφορά τη φορολογία των ακινήτων.  Την ανάγκη παροχής αυτής της δεύτερης διευκρίνησης προκαλεί κυρίως η πρόσφατη συνέντευξη του Υπουργού Οικονομικών, κατά την οποία διατύπωσε τον ισχυρισμό περί, δήθεν, δυνατότητας περαιτέρω αύξησης των φορολογικών βαρών των Ελλήνων φορολογουμένων.  Διαφωνώ ριζικώς ως προς τον ισχυρισμό του αυτό, με βάση τ’ ακόλουθα στοιχεία:

I.        Μετά την είσοδο, το 2010, της Χώρας στην καταστροφική οικονομική και κοινωνική πορεία των Μνημονίων δίχως ίχνος αντίστασης και διαπραγμάτευσης και την μετέπειτα παντελώς ανεύθυνη πολιτική των Κυβερνήσεων Γ. Παπανδρέου και Λ. Παπαδήμου, την οποία κληρονόμησε η σημερινή Κυβέρνηση του κ. Α. Σαμαρά, αποτελεί γεγονός αναμφισβήτητο –πανθομολογούμενο ακόμη και διεθνώς- ότι η ζωή των Ελλήνων έχει δραματικώς ανατραπεί.  Και μάλιστα σε βαθμό που ουδέποτε γνώρισε άλλη δημοκρατική Χώρα σε καιρό ειρήνης.  Ειδικότερα:

Α. Μέσα σε τρία, μόλις, χρόνια η εν γένει εισοδηματική κατάσταση των Ελλήνων υποβαθμίσθηκε σε ποσοστό που αγγίζει το 40%:

1. Μ’ αιχμή του δόρατος τη μείωση μισθών και συντάξεων.

2. Χωρίς όμως να υπολείπεται –κάθε άλλο μάλιστα- η μείωση των εισοδημάτων που προκύπτουν στο πλαίσιο της ιδιωτικής πρωτοβουλίας.

Β. Την κατάσταση αυτή επιδεινώνει –σε σημείο που οδηγεί στα πρόθυρα κοινωνικής έκρηξης- η εξίσου δραματική αύξηση της ανεργίας:  Από το 10% που ήταν το 2009, σήμερα βαδίζει προς το 30%, με την ανεργία των νέων να βρίσκεται πολύ πάνω από το 60%. Καθένας αντιλαμβάνεται, υπό τα δεδομένα αυτά, ότι αν δεν λειτουργούσε στην Ελλάδα ιδίως ο θεσμός της οικογένειας, η κοινωνική έκρηξη θα είχε ήδη επέλθει.

II.        Την κατάσταση αυτή επέτειναν –μεταξύ άλλων βεβαίως- οι εξής παράγοντες:

Α. Η ακίνητη ιδιοκτησία, αυτός ο πυλώνας της αστικής τάξης και, συνακόλουθα, της Αντιπροσωπευτικής Δημοκρατίας, έχασε στην Ελλάδα πάνω από το 55% της αξίας της.

1. Και την έχασε, πρωτίστως, από μια φορολογία –τη φορολογία του ΕΕΤΗΔΕ κατά το άρθρο 53 του ν. 4021/2011- προδήλως αντισυνταγματική, κατά την απόφαση 1972/2012 του Συμβουλίου της Επικρατείας, και κοινωνικώς καταφώρως άδικη. Αφού φορολογεί την ακίνητη ιδιοκτησία αφενός ανεξάρτητα από την πρόσοδό της. Και, αφετέρου, με αντικειμενικές αξίες πολύ πάνω από τις εμπορικές.  Τούτο οδηγεί σ’ έμμεση δήμευσή της.

2. Ας σημειωθεί ότι η ως άνω δραματική απώλεια της αξίας της ακίνητης ιδιοκτησίας συνεπάγεται πρόσθετες καταλυτικές επιπτώσεις, προερχόμενες από το πεδίο του τραπεζικού τομέα. Διότι η επέκεινα κατάρρευση της αξίας των εμπράγματων εξασφαλίσεων των τραπεζών –ήτοι της αξίας των ενυπόθηκων ακινήτων στο πλαίσιο τραπεζικών δανείων- επιβαρύνει γενικώς τους πολίτες.  Δηλαδή τόσο τους οφειλέτες των Τραπεζών όσο και τους λοιπούς φορολογουμένους, με δεδομένο το γεγονός ότι η προαναφερόμενη απώλεια επιφέρει πρόσθετη, άμεση ή έμμεση, ανακεφαλαιοποίηση των Τραπεζών, η οποία επιβαρύνει, εν τέλει, το κοινωνικό σύνολο.

Β. Τα ομόλογα του Ελληνικού Δημοσίου –αυτή η δεύτερη, μετά τ’ ακίνητα, μεγαλύτερη επένδυση του Έλληνα πολίτη- έχασαν, λόγω του PSI, ουσιαστικώς πάνω από το 90% της αξίας τους.  Μ’ επακόλουθη, άκρως επικίνδυνη, συνέπεια την απώλεια της εμπιστοσύνης ως προς την οικονομική αξιοπιστία του Δημοσίου.

Γ. Οι τραπεζικές μετοχές, η τρίτη μεγαλύτερη επένδυση για τους Έλληνες, έχασαν πάνω από το 95% της αξίας τους.

1. Σ’ αυτό πρέπει να προστεθεί και το γεγονός ότι οι τραπεζικές καταθέσεις «έπεσαν» από τα 250 δισ. ευρώ στα 150 δισ. ευρώ. Πράγμα που, επέκεινα, επιβαρύνει τις αρνητικές επιπτώσεις στην εν γένει τραπεζική πίστη.

2. Αλλά και αποδεικνύει ότι οι καταθέτες φθάνουν στα όριά τους. Αφού οι δικαιούχοι χρησιμοποιούν τις καταθέσεις τους για να εκπληρώσουν τις στοιχειώδεις υποχρεώσεις τους.  Άρα, το λεγόμενο «οικονομικό λίπος» των πολιτών έχει ήδη εξανεμισθεί.

III.        Πέραν των ανωτέρω το προ των εκλογών του 2012 ήδη διαμορφωμένο φορολογικό σύστημα οδήγησε στην υπερφορολόγηση:

Α. Πριν απ’ όλα των ακινήτων:

1. Που, όπως προεκτέθηκε, με τον τρόπο που θεσμοθετήθηκε, το 2011, μέσω του ΕΕΤΗΔΕ οδηγεί ως και σ’ έμμεση δήμευση της ακίνητης ιδιοκτησίας.

2. Και που είναι αναποτελεσματική, αφού λόγω της απόφασης 1972/2012 του Συμβουλίου της Επικρατείας θα οδηγήσει στην αδυναμία είσπραξης των προϋπολογισμένων πόρων, εφόσον διαιωνισθεί με την ίδια φορολογική «λογική».

Β.  Περαιτέρω δε της ιδιωτικής πρωτοβουλίας, όπως προκύπτει κυρίως από την υπερφορολόγηση των εταιρειών. Ιδίως δε των ΑΕ και ΕΠΕ, που παρακινεί       –όπως έχει ήδη δείξει η πραγματικότητα- σ’ έξοδό τους από την Ελλάδα, ακόμη και σ’ εντελώς υποβαθμισμένες οικονομικώς χώρες του βαλκανικού χώρου.  Την επιβάρυνση αυτή επιδείνωσε το κόστος δανεισμού των επιχειρήσεων.  Αυτό το κόστος δανεισμού φθάνει στην Ελλάδα το 11%. Όταν η υπόλοιπη Ευρωπαϊκή Ένωση βρίσκεται κάτω από το 6%, ενώ στη Γερμανία –που «μας δείχνει το δάχτυλο»-  βρίσκεται μόλις στο 2%.

          Τα όσα εξέθεσα δεν αποσκοπούν, κατ’ ουδένα τρόπο, στην αμφισβήτηση της Κυβέρνησης.  Πρόκειται για μια ειλικρινή αγωνία μπροστά σ’ αυτό που μας επιφυλάσσει το μέλλον.  Και, ιδίως, μπροστά στο βάρος που κληρονόμησε η Κυβέρνηση του Πρωθυπουργού κ. Α. Σαμαρά από την άφρονα πολιτική των Κυβερνήσεων Γ. Παπανδρέου και Λ. Παπαδήμου.  Η οποία πρέπει, για λόγους εθνικού συμφέροντος, ν’ αναδεικνύεται στο ακέραιο, όταν μάλιστα τελευταία ξεδιπλώνεται μια ενορχηστρωμένη επιχείρηση, επικοινωνιακή και όχι μόνο, τόσο «εξαγνισμού» της όσο και μετάθεσης των τεράστιων ευθυνών της. Όμως η επιχείρηση αυτή δεν πρόκειται να περάσει».

 

Πληροφορίες Ιστότοπου

Η συγκεκριμένη ιστοσελίδα είναι η μοναδική παρουσία του Προκόπη Παυλόπουλου στο διαδίκτυο. Οποιαδήποτε άλλη παρουσίαση σε blogs, facebook, Flicker κ.τ.λ δεν αντιπροσωπεύει τον Καθηγητή Προκόπη Παυλόπουλο.